numerabilis

nŭmĕrābĭlis, e, adj. [numerus],

• that can be numbered or counted, numerable (poet. and very rare): calculus, Ov. M. 5, 588: populus utpote parvus, easily numbered, Hor. A. P. 206.
• —Hence, nŭmĕrābĭlĭ-ter, adv., Ps.-Aug. Spec. 20.

numerābilis, e (numero), I) zählbar, Ov. met. 5, 588. Arnob. 3, 5. Claud. Mam. de stat. anim. 1, 25. Eulog. in somn. Scip. p. 402, 28 u. 30 Orelli. – II) prägn., noch zählbar = klein, Hor. de art. poēt. 206. – Adv. numerābiliter, Augustin. spec. 20.

numerabilis [CL] 1 that can be numbered, counted, or measured, numerable. s1139 multis et vix ~ibus sumptibus W. Malm. HN 469 p. 27; tunc ergo primo scias te scire cum cognoveris in diversitate ~ium ipsorum [sc. casuum] numerum Ps.-Gros. Gram. 41; ad primum dicendum quod geometria non tractat de numeris nisi per accidens quia enim magnitudines ~es sunt Kilwardby OS 89; quod quidem est ad se ens et per se, nullo modo plurificabile vel ~e Duns Ord. IV app. p. 384. 2 of, relating to, or denoting number. nec enim quoties nominibus utimur ~ibus, consequens statim ut ibi numerus H. Bos. LM 1363A; nec putet aliquis hujusmodi rationes a proprietatibus ~ibus sumptas esse vanas, cum Augustinus dicit quod ideo factus sit mundus in sex diebus quia senarius est numerus perfectus Gros. Cess. Leg. III 4. 7 p. 141.

nŭmĕrābĭlis, (16) e (numero), quʼon peut compter : Ov. M. 5, 588 || peu nombreux : Hor. P. 206.

numerabilis , e. adj.
可數者。

Suggest a Translation
See an image

numerābilis e, adj.

• numero, that can be counted: calculus, O.: populus, easily numbered, H.