officialiter

officialiter , in a manner concerned with performance of tasks, functionally, effectively (in quot., log. & phil.). nec est ista trimembris divisio terminorum ex opposito assignata, cum contingit eundem terminum esse resolubilem exponibilem et officialem; ut patet de isto termino ‘necessarium’, ut in tali proposicione ‘necessarium est aliquid esse’, que potest tripliciter probari ‥ tercio ~er per capcionem talis proposicionis: proposicio est necessaria ‘aliquid est’, que primarie significat aliquid esse, ergo, necessarium est aliquid esse Wycl. Log. I 83.