palaris
pālārĭs, e, adj. [1. palus],
- of or belonging to pales or stakes: silva palaris, from which pales are fetched, Dig. 7, 1, 9.—
- II Subst.: pālārĭa, ĭum, n., the exercise of tilting against a stake; also, the place of this exercise, Veg. Mil. 1, 11; 2, 23; cf. Charis. p. 21 P.
pālāris, e (palus, ī), zu den Pfählen gehörig, Pfahl-, I) adi.: silva, aus dem Pfähle geholt werden, Ulp. dig. 7, 1, 9. § 7. – II) subst.: pālāria, ium, n., die Fechtübung gegen den (als Feind betrachteten) Pfahl, Charis. 34, 4 (vgl. 1. palus no. II).
~aris seu columellaris. clypeus ~is sex partium aureus et ruber Aragoniae regum, Gallispartie par pale vel clypeus hexastylus Solis et Martis
pālāris, e, dʼéchalas : Ulp. Dig. 7, 1, 9.
Concedo pelles dammorum Nigrimonasterii, excepto hoc, quod si quis venator
militum habere voluerit de Palari , reddet xij. denarios et de damma sex. Ibid.
infra ex alia ejusd. : Si quis venatorum habere voluerit pellem dammi, reddat xij.
nummos pro pelle et sex pro pelle dammæ.Nisi forte salicti ei vel sylvæ Palaris vel arundineti
ususfructus sit legatus.