pascio
Solvit inter vineritiam et Pascionem de vino
mod. 6. Alibi : Solvebat unusquisque de Pascione denarios 12. et pullos
3. cum ovis 15. etc. An vero pastio? Vide Madascia.
Pascio, Porcorum ex glandibus pastio, Gall.
Pesson; est etiam tributum vel census qui domino silvæ pro glandatione exsolvitur :
Pasnagesive
Pennage, in Consuetud. municipalibus plerisque ;
Quotiescumque erit Pascio glandis seu faniæ in aliquo dictorum nemorum...
quilibet poterit ponere in nemoribus xx. capita porcorum... ad totam
Pascionem. Charta Libertatum oppidi S. Palladii ibidem : Salvis tamen
ipsis hominibus usagio suo animalia in illa foresta ad pascendum animalia sua... excepto
tempore quo Pascio sive Paisson erit in illa foresta generali... et si tempore, quo
dicta Paisson erit in illa foresta, porci ipsorum hominum immissi fuerint ad pascendum,
solvent xii. denar. Turon. pro quolibet porco. Codex MS. Irminonis
Abb. Sangerm. fol. 11. v°. : Mansos ingenuiles cviii. qui solvunt omni
anno ad hostem carra vi ... ad alterum annum vervices cum agnis
cviii. de vino in Pascione mod. ccxl. de argento in lignericia
sol. xxxv. Ibid. fol. 83 : Sigramnus servus... habet de terra
arabili bun. iiii. solvit Pascionem et de vino mod. iii.
Ver Poetæ nostrates Pascorvocant : at unde ducta vocis origine non constat, ni a pascuis, quod nimirum vere novo herba pascendis animalibus tenerior sit ; vel fortassis a Pascha, quod veris initio incidit. MS. :
L'erbe verdoi soz la flor,
Com el novel tens de Pascor.
Infra :
Plus bel et plus fine blanchor
Que flor d'espine en Pascor.
MS. :
Biaus tens fist com au tems Pascors
Q'as arbres vienent foilles et flors.
Hanc vocem accepisse videntur a Poetis Provincialibus : eam certe eadem notione
usurpat Blacassetcirca ann. 1250. apud
Crescimbeniad calcem versionis Nostradami pag. 229 :
Ben plaz le gai temps de Paschor
Que fai foillas et flors venir.