pascua
pascua, pasture (post class.)
pascŭa, ae, v. pascuus, II. B.
pāscua, ae, f. u. ōrum, n., s. pāscuus.
pāscŭa, æ, f. , pâturage : Tert. Apol. 22.
Terra est, quam mariscos vocant, in usum
communis Pascuæ constituta. Hist. Novient. Monast. apud Marten. tom. 3. Anecd.
col. 1132 : Usum vero lignorum et Pascuam porcorum in Westerholz habere
debet. Histor. Mediani Monast. pag. 269 : Sibi retinens usum sylvæ
Pascuæque per totum allodium suum.