pensatio
pensātĭo, ōnis, f. [penso].
- Lit., a weighing, weighing out, a recompense, compensation (post-Aug.): multorum bonorum pensatio, Petr. 141, 6; Dig. 16, 2, 7; Quint. Decl. 2, 32; Dig. 3, 5, 7.—
- II Trop., a weighing, pondering, consideration (post-class.), Amm.16, 12, 33.
pēnsātio, ōnis, f. (penso), das Wägen, Abwägen; dah. I) die Ersetzung, bonorum, Petron. 141, 6. – absol., der Ersatz, die Aufrechnung, Gegenrechnung, Ulp. dig. 16, 2, 7. § 1 u.a. Ps. Quint. decl. 232: Plur., Ulp. dig. 3, 5, 7 (8). § 2. – II) die Erwägung, Überlegung, Amm. 16, 12, 33.
~ones, tributa
~o, vel prensio, taxatio, numeratio
~ones, A.truage
pēnsātĭō, (16) ōnis, f. (penso), compensation : Petr. 141, 6 ; Ulp. Dig. 16, 2, 7 || [fig.] examen : Amm. 16, 12, 23.
- 1. afweging, compensatie;
- 2. (metaf.) afweging, overweging.
Bartholomæus et Zilibertus fratres... diffamati et accusati de
Pensatione mortis et status contra dominos Albertum et Mastinum de la Scala, capti
fuerunt, et in carceribus Communis Veronæ positi et perpetuo condemnati. Vide
Pensabiliter.Volens etiam unamquamque ecclesiam habere
proprios sumptus... inseruit prædicto edicto, ut super singulas ecclesias mansus
tribueretur unus cum Pensatione legitima et servo atque ancilla. Forte
Obventiones Presbyteri, Pensitatio. Vide Capitul. Aquisgran. ann. 817. ad Episcopos cap. 10.