Skip to content Skip to search
About Report a problem (opens in a new tab)

punctuare

PUNCTUARE
, Statuere, definire, pacisci. Elmham. in Vita Henrici V. Reg. Angl. edit. Hearnii cap. 14. pag. 28 : Assensum præbentes, incontinenti, quæcumque in ipsa concordia Punctuantur, opere perimplerent. Ibidem cap. 55. pag. 139 : Decrevit igitur et effectualiter Punctuavit, quod, etc. Rursum cap. 69. pag. 199 : Securam compositionem Punctuant, perficiunt et confirmant. Erat igitur finaliter Punctuatum, quod, etc. Vide Punctuatio 1.
Appuntare
, Eadem notione, in Charta ann. 1182. ex Tabul. S. Albini Andegav. : Cum omni assensu et voto omnium et singulorum nostri dicti monasterii monachorum statuimus, ordinavimus et Appuntavimus, etc.

Saved

Recent

Keyboard shortcuts

/ s Search
← → Previous / next dictionary
1 – 9 Go to dictionary 1–9
j k Next / previous word in the word wheel
m Switch between Logeion and Morpho
b Save or unsave this word
Shift B Saved and recent words
l Look up the selected word
Esc Close suggestions or a panel
? This list