revereor
revereor, to stand in awe of, regard, respect, honor, fear, be afraid of, reverence, revere
Could not find revereamur in Logeion dictionaries.
revereamur present passive subjunctive 1st plural of revereor
rĕ-vĕrĕor, ĭtus. 2,
- v. dep. a. (act. collat. form rĕvĕrĕo, acc. to Prisc. p. 799 P.), to stand in awe or fear of; to regard, respect, honor; to fear, be afraid of; to reverence, revere (ante-class. and post-Aug.; syn. veneror): Ap. Quid est quod pudendum siet, genere natam bono pauperem Ducere uxorem? Pe. Revereor filium, Plaut. Ep. 2, 1, 5 (170) (cf. infra, the passage, Ter. Phorm. 233): observantia, per quam aetate aut sapientiā aut honore ... antecedentis reveremur et colimus, Cic. Inv. 2, 22, 66: hos (sc. oratores) ituri in provincias magistratus reverebantur, hos reversi colebant, Tac. Or. 36: Nigidium Cicero summe reveritus est, Gell. 11, 11, 1.—More freq. with inanim. or abstr. objects: quasi ejus opulentitatem reverearis, stood in awe of, Plaut. Mil. 4, 4, 35 (1171): simultatem meam, Ter. Phorm. 233 (also quoted in Cic. Att. 2, 19, 1): adventum tuom, Ter. Hec. 290: fulgorem ab auro, Lucr. 2, 51: dicam non reverens assentandi suspicionem, Cic. de Or. 2, 28, 122: multa adversa reverens, id. Tusc. 1, 30, 73: virtutes, Auct. Her. 4, 17, 24: coetum virorum (Tullia), Liv. 1, 48: fortunam captivae, Curt. 6, 2, 8: auctoritatem illustrium scriptorum, Col. 2, 1, 2: reverearis occursum, non reformides, Plin. Ep. 1, 10, 7: ne revereatur, minus jam quo redeat domum, Ter. Hec. 630: ne quaestus quidem suos reveritus illos opimos, etc., i.e. did not spare, Plin. 10, 51, 72, § 142.— (*β) Impers. in analogy with pudet: non te tui saltem pudet, si nihil mei revereatur, Varr. ap. Non. 497, 1; cf. vereor. — Hence,
- A rĕvĕrens, entis, P. a., respectful, regardful, reverent: sermo erga patrem imperatoremque reverens, de se moderatus, Tac. H. 1, 17; cf.: responsum parum reverens, Massur. Sabin. ap. Gell. 4, 20, 11: ora, bashful, modest, Prop. 2, 30 (3, 28), 33: puella parentum suorum reverens, Ap. Met. 8, 7, 24. — Comp.: nihilo reverentior leniorve erga senatum, Suet. Calig. 26: quis reverentior senatus candidatus? Plin. Pan. 69, 3; cf. id. Ep. 6, 17, 5: sanctius ac reverentius visum de actis deorum credere quam scire, Tac. G. 34: illud modestius ac fortasse reverentius, Plin. Ep. 8, 21, 5; cf.: nomen Augusti, Flor. 4, 12, 66.— Sup.: Gabium reverentissimum mei expertus, Plin. Ep. 10, 86 (18), 1. — Adv.: rĕvĕrenter, respectfully: aliquem adire, Plin. Ep. 3, 21, 5: amicos colere, id. ib. 7, 31, 5. — Comp., Tac. H. 2, 27.— Sup., Suet. Aug. 93; id. Ner. 23; Plin. Ep. 10, 21 (32) init. —
- B rĕvĕrendus, a, um, P. a., inspiring awe, venerable, reverend (mostly poet.; cf.: colendus, venerandus): nox, Ov. Ib. 75: facies, Juv. 6, 513: sacraria, Claud. VI. Cons. Hon. 599: vetustas (libri), Gell. 9, 14, 26; 18, 5, 11: vultu, Spart. Sev. 19: epulae, Amm.30, 1, 22.— Sup.: Reverendissimus, most reverend, right reverend, a title of bishops, etc., Cod. Th 1, 55, 8; 1, 2, 6.
re-vereor, veritus sum, ēri, I) etwas scheuen, befürchten, vor etw. sich scheuen, fürchten, gegen etw. Bedenken haben, a) übh.: simultatem meam, Ter.: suspicionem, Cic.: multa adversa, Cic.: adventum, Ter.: coetum virorom, Liv.: rev. m. folg. Infin., Augustin. conf. 8, 2: non rev. m. folg. quo minus u. Konj., Ter. Hec. 630. – b) scheuen = schonen, quaestus suos, Plin. 10, 141. – II) Achtung, Ehrerbietung erzeigen, hochachten, ehren, virtutem, Cornif. rhet.: auctoritatem illustrium scriptorum, Colum.: fortunam alcis, Curt.: vicem regis, Curt. – ➳ Passiv, u. zwar unpers., non te tui saltem pudet, si nihil mei revereatur? wenn du keine Scheu vor mir hast? Varro sat. Men. 449.
See: revereri
rĕvĕrĕor, (12) vĕrĭtus sum, ērī, tr., ¶ 1 craindre [avec idée de respect]: Ter. Phorm. 233 || appréhender : Cic. de Or. 2, 122 ; Tusc. 1, 73 || non revereri quominus Ter. Hec. 630, ne pas craindre que ¶ 2 respecter, révérer ; avoir du respect, de la déférence, des égards pour : Cic. Inv. 2, 66 ; Tac. D. 36 ; Gell. 11, 11, 1 ; fortunam alicujus Curt. 6, 2, 8, avoir des égards pour le sort de qqn || avoir égard à, tenir compte de : Plin. 10, 141.
➳ pass. impers. revereatur Varro Men. 449 ( Non. 491, 1 ), v. vereor.
- 1. schromen voor, terugdeinzen voor, vrezen [multa adversa; Romanos];
- 2. eerbied hebben voor, vereren, hoogachten [virtutem; parentes; fortunam alcis].
revereor , eris, veritus sum, eri. d. 2.
惶。謹。恭敬。— adventum ejus 懼其來到。Virtutem revereor 敬德行。Si nihil te mei reveretur 倘汝無所敬吾之意。
Suggest a Translation
See an image
惶。謹。恭敬。— adventum ejus 懼其來到。Virtutem revereor 敬德行。Si nihil te mei reveretur 倘汝無所敬吾之意。
Suggest a Translation
See an image
re-vereor itus, ērī, dep.,
- to stand in awe of, regard, respect, honor, fear, be afraid of, reverence, revere: adventum tuom, T.: dicam non reverens adsentandi suspicionem: coetum virorum (Tullia), L.: fortunam captivae, Cu.: Ne revereatur, minus iam quo redeat domum, T.