reverius
Revæpercipiendæ præpositus, publicanus ; unde
Reverie, Locus ubi
revaexigitur. Lit. remiss. ann. 1403. in Reg. 158. Chartoph. reg. ch. 339 :
Icellui Cardin requist que ledit Robert fust cemons contre lui pour la somme de
deux blans qu'il lui devoit, si comme il disoit, de la Reverie de S. Lienart.
Lit. Joan. reg. ann. 1363. tom. 7. Ordinat. reg. Franc. pag. 383 : Ut ipsi amodo in
antea.... ab omnibus subsidiis, imposicionibus, colectis, pedagiis, leudis, revis,
coustumis... liberi teneantur ;... quocirca damus præsentibus in mandatis....
receptoribus, collectoribus, pedagiariis, portuum et passagiorum custodibus, Reveriis,
leuderiis et coustumeriis, etc. Rursum occurrit in aliis Lit. ann. 1390. ibid.
pag. 381. Hinc facile emendatur Reverniissequens. Vide supra Reva 1.