s
s, f. , n. , dix-huitième lettre de lʼalphabet latin : Quint. 1, 7, 23 || [abrév.] S. = Sextus, prénom ; Sp. = Spurius, prénom ; S. = semissis ; S. C. = senatus consultum ; S. P. = sua pecunia ; S. P. Q. R. = senatus populusque Romanus ; S. D. = salutem dicit. v. salus.
S. vero septenos numeratos significabit.
Seu ut habet Ugutio :
Ebdomadæ specie S. suscipit ordine septem.
S. in superscriptione cantilenæ, susum vel sursum scandere, sibilat. Ita Notkerus Balbulus in Opusc. :
Quid singulæ litteræ significent
in superscriptione cantilenæ. Vide A.Suttevel
Sudedicunt a Saxon.
Hudde.
waspro
war, in
virlospro
virlor. Vide eumdem Eccard. ibid. pag. 47. 48. et Schilter. in Gloss. Teuton.