salinator
sălīnātor, ōris, m. [salinae],
- a dealer in salt, a salter, Arn. 2, 70; Inscr. Orell. 749: aerarii, a farmer of the salt-revenue, Cato ap. Serv. Verg. A. 4, 244.
salīnātor, ōris, m. (salinae; eig. v. *salino, āre), I) der Salzbereiter, Salzhändler, Arnob. 2, 38. Corp. inscr. Lat. 11, 390: s. aerarius, Salinenpächter, Cato oratt. 19. fr. 5. – II) Salīnātor, ein röm. Beiname.
o ~or [AS: ] quid nobis proficit ars tua ? ‥ quis repplet cellaria sua ‥ sine arte mea?sealtera
quedam salina apud V., cum ipso ~ore et terra sua
a salte maker , ~or
1 sălīnātŏr, (16) ōris, m. (salinæ), saunier : Arn. 2, 38 ; ærarius Cato Orat. 18, 5, fermier de saline.
Bolonæ.
Salinatores civitatis Menapiorum memorat vetus Inscript. apud Elmenhorst. in
Observat. ad Arnobium. Vide Cuperi Monumenta antiqua pag. 230. et supra
Salinarius in Salinaria.