sona
sōna, s. zōna.
sōna, v. zona.
De cuculla, stamino, Sona, pedulibus quibus utebatur hora suæ
passionis. Et infra : De cuculla, carne et sanguine, et Sona Legendum forte
stola.
Nos fratri nostro.... et
omnibus Danis, qui...... fuerunt in guerra proxima inter nos et D. Marchionem habita,
hoc indulsimus, et propter hoc debent habere plenam Sonam, et ob hoc non debemus habere
suspicionem aliquam contra ipsos. Alia ann. 1318. apud eumdem :
Concordavit totaliter in hunc modum videlicet ; quod super omnibus (querelis)
vera et plena concordia atque Sona perpetuis temporibus duratura esse deberent.
Charta Wolemari Ducis Jutiæ ibidem : Compositionem plenam et Sonam competentem
habuerint. Infra : Diem treugarium aut Sonam non inibimus, etc.
Vide Durasuna et Suonbouch. Sôna.
Pro
vulnere penetrativo.... in capite, vel in corpore dimidia Sona debetur læso, et de
residuo erit in gratia Comitis. Ibidem : Qui oculum vel membrum
perdiderit dimidiam Sonam debet habere, et de residuo bonorum suorum erit in gratia
Comitis malefactor.