staffa

staffa [Germ. staffa; cf. AS stæpe, ME step], stirrup. apprehenso ‥ ~pho archiepiscopum equo imponens W. Cant. V. Thom. I 77; cum ‥ rex et archiepiscopus secessissent in partem, bisque descendissent, et bis ascendissent, bis ~pham rex tenuit archiepiscopo Diceto YH 339; cum dominus papa pallefridum suum ascenderet ‥ imperator tenuit ei ~ffam G. Hen. II I 185; rex ‥ ~phum archiepiscopi arripiens, eum levavit in equum Gerv. Cant. Chr. 220; est et illud novum inventum, in quo uterque pes utrinque ejus quiescit, qui equo insidet ‥ vulgo ~ffa nominatur, quod in eo pedes commode stent P. Verg. De rerum inventoribus ed. B. Copenhaver (Cambridge, MA, 2002) III 18. 5.