susurrium
susurrium, iī, n. (1. susurro), die Ohrenbläserei, susurria malarum ancillarum, Augustin. conf. 9, 9, 20.
asserunt [Deum ] ‥ more ‥ columbe quendam ~ii [v. l. susurri ] sonitum dare
scripto mihi nescio quo in aure quasi dulci quodam ~io instillante
spiritus Dei ‥ leni ‥ ~io ‥ mysterium fidei loquitur
[gallus ] leni ~io suas vocat ad esum
dico ‥ apum ~ium prestantius michi esse ‥ modulis philomene
vix ista rauci gutturis ~io ‥ submurmuravi
Thomas ‥ aliquorum ~io persuasus ‥ ecclesiam sui juris esse clamabat
procul ‥ ~ium et murmuratio ‥ a labiis illis purissimis
exiit ‥ ~ium a quibusdam ‥ lingua virosa confictum, sibilus scilicet invisus popularibus auribus infusus
o quam perniciosa sunt detrahentium ~ia!
ut detractacionis et ~ii vicia a vestra congregacione ‥ elongentur
a bakbytynge ‥ derogacio, detractacio, ~ium
sŭsurrĭum, ĭī, n. , chuchotement, bavardages, médisance : Aug. Conf. 9, 9, 20.
Pius Dominus in corde dilectricis suæ tale
Susurrium intulit, etc.Juge susurrium , apud S. Hieronymum in S. Malcho cap. 6. S. Bernardus in Exhort. ad
Milites Templi cap. 4 : Murmur vel tenue, sive Susurrium nequaquam ibi
deprehenditur inemendatum. Et cap. 78 : Solumque in personam tuam, non
etiam in Abbatiam fraternum Susurrium immurmurabat. Utuntur etiam Cæsarius
Heisterb. l. 5. c. 29. Guigo Cartusian. de Quadripertito exercitio cellæ c. 25. et
alii.Mordax detractio, Livoris
filia, Plena Susurrio , Plena versucia, Pungis ut scorpio. (B. N. Fr. 25408, f. B