syndicus
- a representative of a corporation, a syndic, Dig. 3, 4, 1, § 1; 50, 4, 1; 50, 4, 18, § 13.
cum dicit ‘oremus’, universalem ad se colligit ecclesiam quasi ~us sub persona multorum loquens
sindicus et procurator communitatis seu universitatis civitatis Vasati
cum procuratores vestri et scindici ad nos ‥ venerint
majorem et communitatem seu ipsius communitatis cyndicum ‥ citari procures
Anglicis Rome commorantibus ‥ cum ‥ quendam judicem sive ~um habere debetis qui jura et privilegia vestra conservare debet
~us idem est quod actor universitatis; et potest hic laicus esse, sed in causis esse debet exercitatus
Petrum de Corcellis ‥ procuratorem nostrum, ~um, et yconomum
nostros ‥ commonachos constituimus ‥ procuratores nostros, ~os vel actores in omnibus articulis et negociis dictam electionem ‥ contingentibus
procuratores seu ~i cathedralium
religiosus vir frater ‥ bachallarius in theologia ordinis predicatorum ~us
domorum preceptores, procuratores, et ~i tocius capituli prioratus Anglie
~us est ille qui mandatum habet a decano et capitulo seu communitate ad negotia et lites et plerunque ad constituendum procuratorem exercentem illius curiae in qua instituitur actio
Defensio civitatis, id est, ut Syndicus fiat, munus est
personale. Arcadius Imp. leg. 2. C. de Defens. civitat. : Defensores,
quos Græci Syndicos appellant, pro republica agebant et conveniebant. Fridericus
II. Imp. apud Matth. Paris ann. 1241 : Reges orbis et Principes, quorum etiam
causam, eorum factus Syndicus, foveo, etc. Idem Matth. ann. 1245 : Illuc
advenit de Terra sancta Episcopus Berytensis, totius Syriæ Nuntius generalis, et
Syndicus omnium Christianorum Terræ sanctæ. Rursum ann. 1255 : Qui si de
communi assensu communem Syndicum et prolocutorem ad Romanam Curiam destinassent,
etc. Est autem Prolocutor, idem quod Advocatus.
Spectabilis et strenuus miles dom. Johannes, dom.
Castrimorandi, Syndicus, ambasator et procurator illustris et magnifici D. D. Johannis
le Meingre, dicti Bouciquaut, etc.Syndicimaxime appellantur Actores universitatum, collegiorum, societatum et aliorum corporum, per quos, tanquam in republica quod communiter agi fierive oportet, agitur et fit. Hinc
Syndiciinterdum nuncupati urbis consiliarii seu
Scabini: quæ nomenclatura obtinuit apud Aquenses ad tempora Caroli VIII. qui Consules vocari statuit Litteris patentibus ann. 1496. Vide Pitton. Hist. Aquens. lib. 2. pag. 130. et
BoucheHistor. Provinc. tom. 2. pag. 499 :
In communi totius
corporis causa Syndico ordinato, in Cod. Theod. de Episc. lib. 16. tit. 2. leg.
42. Statuta Massil. lib. I. cap. 11 : Eligantur.... actores sive Syndici duo probi
homines providi et discreti ac legales, cives civitatis vicecomitalis
Massiliæ, ..... et pro ea jura et rationes, et res, et possessiones communis seu
universitatis Massiliæ adversus quascumque personas perinde agendo, vel defendendo seu
exigendo quæcumque sint. Charta ann. 1288. apud Rymer. tom. 2. pag. 400 :
Jurati totumque consilium ejusdem civitatis unanimiter constituerunt....
procuratores suos, seu Syndicos speciales, etc. Charta ann. 1292. ex Schedis
Præsid. Et Syndici, actores, et procuratores dicti
capituli. Charta Philippi V. Reg. Franc. ann. 1318. apud Lobinell. tom. 3. Hist.
Paris. pag. 130 : Volumus.... quod ipsi (Canonici S. Capellæ)
procuratorem, œconomum, Syndicum seu actornatum sub sigillo suo constituere
valeant. Adde Chron. Andr. Danduli apud Murator. tom. 12. col. 448. 465. Conc.
Hispan. tom. 4. pag. 133. 188. etc. Syndicus, qui petit stipem, apud Vossium in Append. pag. 822.
Syndicivices agit. Constitut. Eccl. Valent. inter Conc. Hispan. tom. 4. pag. 147 :
Capitulum congregatur, in quo tam.... canonici administratores, quam
Syndicus una cum aliis syndicis et Subsyndicis ecclesiæ teneantur assistere, ibique
rationem reddere de omnibus ecclesiæ negotiis...... quæ gerunt.Soudicsappellatione donati, cum adjectione Castri nominis : quos Arnoldus Ferronus in Consuet. Burdeg. lib. 2. pag. 225. auctor est in veterib. Tabulis
Syndicosappellari. Hos jus municipale Burdegalensium Ordini Comitum, Vicecomitum, et Baronum accenset. Hujusce vero nomenclaturæ bini tantum occurrunt proceres.
Soldicusscilicet
de l'Estrade, et
Soldicus de la Trau, qui hanc forte iis in Castris primitus
Syndicorum, seu
Defensorumdignitatem obtinuere : quam sibi posterisque hæreditariam asseruerunt, ut Comites in urbibus, et Duces in provinciis, quibus præerant. Defensorum enim et Syndicorum civitatis amplam fuisse auctoritatem et jurisdictionem, docet plurimis Guido Pancirolus lib. de Magistratib. municipalib. cap. 9. Vide Raimundum Montanerium in Chron. Reg. Aragon. cap. 185.
Soldicorum de l'Estradefrequens occurrit mentio apud Scriptores, Froissartem 1. vol. c. 161. 2. vol. cap. 81. 90. 4. vol. cap. 18. etc. Orronvilleum in Histor. Ludovici Ducis Borbon. cap. 72. Monstrelletum 3. vol. pag. 35. Tillium, etc. His vetus armorum Liber pro insignibus adsignat
Leonem miniatum in area aurea.
Soldici de la Trau, de Trabedicuntur in Bulla Bonifacii IX. PP. apud Waddingum ann. 1391. n. 8. Tabularia Cameræ Computor. Paris. sub ann. 1453. recensent Petrum de Monteferrando
Soudic de la Trau. In Computo Auxiliorum pro liberatione Joannis Regis Franciæ ann. 1366. vocatur
le Soudich de Laitrau.
Soldanus de la Traununcupatur in Litteris Henrici VI. Reg. Angliæ ann. 1450. 1453. apud Rymer. tom. 11. pag. 275. et 341 :
Concessimus Petro de
Montferant Soldano de Trau baroniam de Marenne
in et de ducatu nostro Aquitanniæ, etc. Sciatis quod pro parte dilecti
nostri Petri de Mountferrant Armigeri Soldani de la Trau, etc. Unde manifestum
fit Soldanumidem esse quod
Syndicum. Sed hæc
Soldaninomenclatura jam in usu erat sæculo præcedenti, ut patet ex Testam. domini
de la Trauann. 1394. 8. Julii, in quo sic inscribitur :
Noble et pretios signor Baron, Monsior lo Soudan
de la Trau, etc.Attendentes quod ipse Fulco de Matas miles contra
Soudanum Latrani (sic) dominum quondam castri et castellaniæ de Didona,
hostem nostrum.... guerram habebat. Inventar. Chart. reg. ann. 1482. fol. 268 :
Littera Soldani de Lastrau, per quam facit homagium regi de quingentis libris
annui reditus et de castro de Bellovisu, cum pertinentiis sitis in senescalia
Tholosæ..... De anno 1364. Ibid. fol. 318. v°. ex Ch. ann. 1365 : Sodanus
de Lestrau. Lit. Caroli V. ann. 1376. in Reg. 109. ch. 280 : Le Soudic de
Lastraut chevalier s'est rendu publiquement et notoirement ennemi de nous et de nostre
royaume, en adhérant... à nostre ennemi d'Angleterre. Lit. remiss. ann. 1453. in
Reg. 182. ch. 139 : Pierre de Montferrant Soubzdic de la Trau, etc.Syndicus, in Charta ann. 1374. apud Rymer. tom. 7. pag. 44 :
Quod supradictum instrumentum ambaxiatoribus, Syndicatis et procuratoribus
factum, etc.Et est sciendum, quod de hominibus Avisani non
fuerunt in Sindicatu nisi circa quatercenti, et illi compulsi et coacti pœnis et
terroribus dom. nostri Dalphini, et dom. Guillelmi Roche Castellani, Sindici etiam
perterriti et coacti in Domo Papali pro dando consensum transactioni. Charta
ann. 1288. apud Rymer. tom. 2. pag. 388 : Dictus Princeps (Salernit.)
promisit et juravit fideliter facere posse suum infra tres menses, a die suæ
liberationis, optinere et habere Syndicatum Massiliæ. Quid hac voce
intelligendum sit docent sequentia pag. 391 : Item quod præfatus Princeps faciet
quod Syndici civitatum et villarum nomine suo et communitatum earumdem.... præstabunt ad
SS. Dei Evangelia juramenta et obligabunt se cum pupplicis instrumentis juxta formam in
tractatibus super liberatione dicti Principis comprehensam. Occurrit rursum
ibid. pag. 415.Syndicusquis constituitur. Chron. Parmense ad ann. 1298. apud Murator. tom. 9. col. 839 :
Dictus dominus Potestas de mense Januarii factus
fuit Syndicus et compromissarius ex parte communis Parmæ ad compromittendum in dominos
supradictos Maphæum et Albertum cum illis de parte episcopi, quem Syndicatum fecit
Aliotus notarius etiam et compromissum.Syndicatus civitatis Vercellensis ad confitendum, quod dicta civitas erat
supposita interdicto, eo quia adhæserant Bavaræ et aliis causis hic expressis.......
Syndicatus communis Albing. ad parendum domino papæ et se submittendum, quia rebellarunt
et adhæserunt Ludovico de Bavaria. Vide in Syndicus.Syndicimunus, officium.
Ut de eorum Syndicatu, procuratione et actoria constat per
publicum Instrumentum.Item volumus et
ordinamus quod nullus prior sive præsidens Syndicariæ, bursariæ vel procurariæ
cujuscumque conventus officium exerceat.Syndicus, in Charta ann. 1490. apud Rymer. tom. 12. pag. 492 :
Habeantque unum vel plures magistrum vel magistros, Sindictum vel Sindoctos,
actorem vel actores.Confirmamus vobis dom. Mariæ de
Montilio abbatissæ S. Pontii et fratri Podiouchio Scindico monasterii prædicti
recipientibus nomine dicti monasterii et conventus ejusdem illam emptionem quam
fecistis. Charta ann. 1278. ex Schedis Præs. Raymundus de Tollono clericus ecclesiæ S. Salvatoris Aquensis et Scindicus seu
procurator capituli, etc. Charta ann. 1243. ex Schedis Peiresc. :
Bertrandus Brunus Scyndicus communis et universitatis
Massiliæ.SY´NDICUS(σύνδικος), an advocate, is frequently used as synonymous with the word συνήγορος, to denote any one who pleads the cause of another, whether in a court of justice or elsewhere. Συνδικεῖν also is used indifferently with συνηγορεῖν or συναγωνίζεσθαι or συνειπεῖν (Andoc. de Myst. § 150;--Dem. c. Zenoth. p. 885.12; c. Steph. 1. p. 1127.84; de Coron. Trierarch. p. 1232.16, etc.; c. Onet. 1. p. 872.31; c. Mid. p. 576.190;--Hyper. pro Eux. 100.25; [Dem.] c. Dionysod. p. 1298.50, etc.). The state or a corporation or a private individual might be represented by them. Thus, the five (Dem. c. Timocr. p. 707.23, lex) public advocates, who were appointed to defend the ancient laws before the Nomothetae, when new laws in their stead .were proposed, are called σύνδικοι (Dem. c. Lept. p. 501.146; only four names are given, but as Wolf, Proleg. p. 145, suggests, that of Leptines must be added) or συνήγοροι (Dem. c. Timocr. p. 711.36). The same name was applied to those orators who were sent by the state to plead the cause of their countrymen before a foreign tribunal. Aeschines, for example, was appointed to plead before the Amphictyonic council on the subject of the Delian temple, but for some reason (Philostr. Vitt. Soph. 1.18, 4) the council of Areiopagus removed him, and appointed Hypereides in his stead (Dem. de Cor. p. 271.134, (σύνδικος: [Plut.] Vitt. X. Oratt. p. 840 E, συνήγορος). These extraordinary advocates are not to be confounded with the Pylagorae, or ordinary Amphictyonic deputies (Schömann, do Com. p. 321). To such σύνδικοι refers the law (Dem. c. Lept. p. 503.152): μὴ ἐξεῖναι ὑπὸ τοῦ δήμου χειροτονηθέντα πλέον ἢ ἅπαξ συνδικῆσαι: see also Aeschin. c. Tim. § 19, ἄν τις Ἀθηναίων ἑταιρήσῃ . . . μηδὲ συνδικησάτω τῷ δημοσίῳ. --The Demarchus and σύνδικοι appear as accusers of defaulters before a court of Demotae (Lolling, Mitth. d. d. archäol. Inst. 4. p. 203: cf. p. 196). Σύνδικοι, annually elected, took part in the δοκιμασία of new members of an ἔρανος (C. I. A. iii. No. 23).--A private individual either chose such advocates himself or his fellow-tribesmen chose them for him (Andoc. de Myst. § 150, οἱ φυλέται οἱ ᾑρημένοι μοι συνδικεῖν; Dem. c. Aristocr. p. 689.206; Hyper. pro Eux. 100.26, δέκα συνηγόρους ἐκ τῆς Αἰγηίδος φυλῆς ᾐτήσω).
Σύνδικοι was also the name of extraordinary functionaries at Athens, appointed soon after the overthrow of the Thirty Tyrants, who exercised jurisdiction in disputes concerning confiscated property (Harpocr. s. v. πρὸς οὓς τὰ δημευόμενα ἀπεφέρετο, etc.), e. g. when an information was laid against a man for having in his possession goods which were liable to be seized in execution on behalf of the state (Lys. de Bon. Aristoph. § 32), or when somebody's property having been confiscated, a claim was made by a mortgagee or other creditor having a lien thereupon, to have his debt satisfied out of the proceeds (Lys. de Pecun. publ.), or by the wife to have her dowry returned (Att. Process, ed. Lipsius, p. 525, n. 127). Such a claim was called ἐνεπίσκημμα, and to prosecute it ἐνεπισκήψασθαι ([Dem.] c. Timoth. p. 1197 f., § 45 f.; Harpocr. s. v., etc.). One of the duties of these σύνδικοι was to receive informations from the (φύλαρχοι against those persons who had served in the cavalry under the Thirty Tyrants, and who by a special decree of the people were ordered to restore to the treasury the κατάοτασις, i. e. the sum paid to them by the state for their equipment (Lys. pro Mantith. § 7); from this passage it would appear that such money was as a rule not paid back (Boeckh, Sthh. i.3 p. 319 f.; Grote, Hist. of Gr. 8. p. 106, differs from this view). (Att. Process, ed. Lipsius, p. 921, n. 443; pp. 123-125;--Schöll, Quaest. Fisc. Jur. Att.)
About the σύνδικοι in Orchomenus, see Keil, Syll. i. B, p. 15: in Sparta, Boeckh, C. I. G. 1. p. 610; Marquardt, Röm. Staatsverw. 1. p. 522.
[C.R.K] [H.H](σύνδικος). A term meaning literally an advocate, but used in Athens to describe various magistrates. Thus the name is applied (1) to the five men who were appointed to defend, before the nomothetae, any law which it was proposed to abrogate (Dem. Adv. Lept. 501, Timocr. 707);
(2) to men chosen to speak for the people in cases where the δῆμος was the complainant (Dem. Adv. Lept. 503, Hermann, Lehrb. griech. Staatsalt. 133);
(3) to orators appointed to plead the cause of Athens before courts or councils abroad (Dem. De Cor. 271);
(4) after the overthrow of the Thirty Tyrants, special officers called σύνδικοι were appointed to deal with cases involving confiscated property (Lys. De Bon. Aristoph. 32; Harpocr. s. v.).