syncope

syncŏpē, ēs, or syncŏpa, ae, f., = συγκοπή.

• A fainting away, swooning, syncope, Veg. 1, 35.—
• II In gram., the omission of a letter or syllable in the middle of a word, syncope, Charis. p. 248 P.; Diom. p. 436 ib.

syncopē, ēs, f. u. syncopa, ae, f. (συγχοπή), I) die Verkürzung eines Wortes in der Mitte, syncope, Charis. 278, 18. Diom. 441, 27: per syncopam dictum esse, Macr. sat. 5, 21, 11. – II) (syncope) die Ohnmacht, Veget. mul. 2, 25, 3.

syncope, ~a [LL < συγκοπή] 1 cutting out, leaving out. b (esp. metr., form of shortening of a word by) cutting out, omission (of one or more sounds), syncope. c breaking off (in the middle of sound or word). d (transf.) cutting short, abbreviation. si singula absque sincopa jam vacaret dicere que recenter gerimus in erario nostre mentis Reg. Whet. II 428; absque syllabe ~a, vel dictionis apocopa, tota stabit integra vestre clausula libertatis Amund. I 145.  b [manipulus] quod nomen in dactilico hexametro integrum non congruit; idcirco saepissime a poetis per sincopam vocalis u exploditur Aldh. PR 125; ubi ‥ metris prendo pro prehendo ‥ legitur ‥ non est synalipha sed ~e, quae species est metaplasmi Bede AM 121; illa ‥ que per sincopam perdunt unam litteram, semper servant ‥ in eadem syllaba accentum quem prius habuerunt Abbo QG 3 (7); hec optatio ‥ que aliter dicitur hec optio ‥ per ~am i. per abscissionem medie syllabe Osb. Glouc. Deriv. 395; hoc nomen Ethelbertus plerumque corrumpitur a scriptoribus; pro quo ponuntur illa duo nomina pretacta, et nonnumquam Edbertus; sic aliquando per metathesim, aliquando per ~am nomina transformantur Elmh. Cant. 328.  c novimus et nostis quid creber anhelitus oris, / cincopa quid vocis significare solet A. Meaux Susanna 324.  d qui ne pontifices fiant sunt apocopati / ut sint abbates syncopa mitra facit Nig. SS 1710. 2 sudden loss of strength or consciousness, swoon, fainting fit (also assoc. w. heart failure). sincopis passio urgebat spiritum ejus relinquere corpus W. Dan. Ailred 36; cordis ‥ defectu, quem medici sincopin vocant, sauciatus est Mir. Fridesw. 98; singultuosus ‥ dolor os meum syncopis et λειποθυμία [sic] impediens P. Blois Ep. 149. 439C; sincopis ‥ et strangulatio cum aerem intercipiunt, statim ‥ spiritus deficit Alf. Angl. Cor 11. 5; sincopis est parva mors Gad. 6. 1; sincopus est cordis defectio SB 39; novus et inauditus morbus sinistro lateri incessit, qui me ~i sepius afficit [gl.: maketh me somtym lyke to swone] Whittington Vulg. 101.