talamasca
de Talamasca:
Pusio personæ cum vultum obducit inanem,
Quod tremit hinc terret ; quod fugit inde fugat.
Credo et prostratus jacuit, palmasque tetendit,
Ante Redemptorem parvula membra movens.
Hincmarus in Capitul. ad Presbyt. diœcesis suæ cap. 14. Regino lib. 1. cap. 213.
et Burchard. lib. 2. cap. 161 : Nec larvas Dæmonum, quas vulgo Talamascas dicunt,
ibi ante se ferri consentiat. Apud Kilianum Talmasche, est larva, ut
Talmaschen, larvam induere. Vide Masca.
talamascisac sortilegis solis notæ sunt,
Cætera, quæ pandere periculosum est, literis Talamascis inscribam.
Qui
fecerant per ipsas communitates multa Talamatia et insignia eorum, quæ ibi habebant,
suis aciebus ordinatis, iverunt contra dictum dominum Ghibertum.