tonsurari
An. Dom. mccxxxi. orta est persecutio hæreticorum.... (talis
ut) nec defendendi locus daretur.... sed incontinenti oportebat eum
(quisquis capiebatur) vel reum se confiteri et in pœnitentiam recalvari,
vel crimen negare et cremari. Insuper qui sic Tonsoratus esset, oportebat eum complices
suos prodere, alioquin debebat cremari.... Quin etiam in ultimis deprehensum est, quod
hæretici aliquos de suis subornaverant, qui se tamquam in pœnitentiam Tonsurari
permiserunt, et sic catholicos accusaverunt. Vide Tondere,