topice
topice, In rhet., the art of finding and using commonplaces
tŏpĭcē, ēs, f., = τοπική,
- the art of finding topics, Cic. Top. 2 init.
cum princeps menciens est minus topice / palpo subveniens hoc salvat tropice
magis appetimus scire parum de entibus nobilioribus, licet ~e illud sciamus
nec episcopus ‥ scit vel ~e habilitatem persone ‥ successure
tŏpĭcē, ēs, f. (τοπική), la topique, art de trouver les arguments : Cic. Top. 6.
topicē ēs, f
- , τοπική.—In rhet., the art of finding and using commonplaces.