vastatio
vastatio, a laying waste, desolating, ravaging, devastation
vastātĭo, ōnis, f. [vasto],
- a laying waste, desolating, ravaging, devastation: omnium, Cic. Cat. 2, 8, 18: domuum, Sall. Or. ad Caes. 1, 4: villarum, Tac. H. 4, 34: agri, Liv. 7, 15, 11; 10, 4, 7; Quint. 8, 4, 14: Italiam a vastatione defendere, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 15, 4.—Plur: intactum vastationibus regnum, Tac. A. 15, 27.
vāstātio, ōnis, f. (vāsto), die Verheerung, Verwüstung, agri, Liv.: finium, Liv.: silvarum, Sen.: omnium, allgemeine V., Cic. – Plur., depopulationes, vastationes, caedes, rapinae, Cic. Phil. 5, 25: intactum vastationibus regnum, Tac. ann. 15, 27.
de defensione itemque ~one, de secunda ultione tertiaque ~one
hujus plagae [sc. diluvii ] audita ~one horribili paucorumque liberatione mirabili quisquis emendatius vivere coeperit
cessante ~one hostili
non est diabolo facilis ~o domicilii in quo est habitatio Christi
ut illius crudelissime ~onis adhuc ostendantur monimenta
non plus de dictis firmis de Dromfres, quia villa fuit in manu regis per combustionem et ~onem Anglicorum non assedata
et non plus ‥ propter guerram et invasiones Scottorum et propter ~onem factam per rebelles domini regis Edwardi regis Anglie
nulli licuit in Normannia pro calumnia terre domum vel molendinum ardere vel aliquam ~onem facere vel predam capere
immoderata wastatione
habebunt sibi necessaria in predictis boscis sine ~one et destructione foreste mee
obfuimus sibi ‥ precipue in hiis tribus; in ~one boscorum, in manumissione nativorum, et in nimium diminuta granorum provisione
vāstātiō, (12) ōnis, f. (vasto), dévastation, ravage : Cic. Cat. 2, 18 ; Liv. 7, 15, 11 || pl., Cic. Phil. 5, 25.
vāstātiō ōnis, f
- vasto, a laying waste, desolating, ravaging, devastation: omnium: agri, L.: depopulationes, vastationes.