vastito

vāstito, (āvī), ātum, āre (Intens. v. vasto), arg verheeren, -verwüsten, terrae saepe vastitatae, Amm. 16, 4, 4 G.: vastitatis propinquioribus locis, Amm. 26, 5, 9 G.

See: vastitare

vāstĭtō, āvī, ātum, āre, tr., dévaster souvent : Amm. 16, 4, 4.