vegetatio
vĕgĕtātĭo, ōnis, f. [vegeto],
- an enlivening, quickening, excitement: incessus, Ap. Met. 1, 2, 9.
vegetātio, ōnis, f. (vegeto), die Belebung, die belebenbe Bewegung, Apul. met. 1, 2. Oros. 5, 18, 20. Mythogr. Lat. 3, 6, 14.
Helias ‥ sublatus in caelum in quadam secreti climatis regione diuturna membrorum ~one [gl.: stabilitate vel confortatione, ] vitaliter degens hactenus generali mortis debito caruisse dinosciturhertingre, gestragunge,
da ‥ nostris effectum jejuniis salutarem ut castigatio carnis assumpta ad nostrarum ~onem [gl.: ] transeat animarumymbwoendng
non ad temporalem corporum sustentationem sed spiritualem potius animarum ~onem
sed licet ad seminis humani procreationem et ad generationis complementum et fetus sufficiat pabulum, alia tamen membra quasi inanita propria et multa destituit vivificatione et naturalis confortationis ~one
quemadmodum ‥ sol ‥ ad tenebrarum purgationem et terre nascentium ~onem ‥ lunam et stellas illuminat ‥ ita dominus Papa ‥ ad illuminationem et ~onem ecclesie suam exhibet presentiam
Adonai, Opifex, Pastor, Susceptio nostra, / Principium rerum, Vegetatio, Finis earum
tantam et talem sumentes in hiis omnibus vite ~onem qua paulominus a satis corporis necessitas curetur
si anima statim effuso semini fomentum prestatura infunditur, aut personaliter unitur ei qui homo non est, aut adhuc altera manens persona, nullum prestat ~oni beneficium, quomodo mens nondum nati nihil facit mortue pregnanti
ideo mortua, quia non viget in ea ~o actionis
vivificatio ‥ animalium et motus ~oque eorum
quatuor ‥ insunt potentie que totius ~onis sunt principia, suntque attractiva, retentiva, digestiva, expulsiva
in homine est una sola anima, a qua est ~o, sensus, et ratio
sed si ~onem humorum non placet concedere, dicendum est quod sanguis preter solitum venas egrediens facile potenciam emittit que deberet in membra transire
viso quid sit anima mundi, vidende sunt ejus proprietates juxta corpora, que tales sunt, ~o, sensualitas, ratio
vĕgĕtātĭō, ōnis, f. (vegeto), mouvement, excitation : Apul. M. 1, 2.
B. Maria Magdalena Maximino sociata tunc iter usque ad mare
direxerunt, ascendentes navem prospero cursu pervenerunt Massiliam, ibique Vegetationem
navis relinquentes, Domino annuente, Aquensem aggressi sunt Comitatum.