clausum
clausum, an enclosure
Found Clausum with different capitalization.
Clausum neuter nominative singular, perfect passive participle masculine genitive plural, perfect passive participle masculine accusative singular, perfect passive participle neuter genitive plural, perfect passive participle neuter nominative singular, perfect passive participle neuter accusative singular, perfect passive participle neuter vocative singular of claudo
Clausum neuter vocative singular, neuter accusative singular, neuter nominative singular, neuter genitive plural of clausum
Clausum Proper-name noun masculine genitive plural, Proper-name noun masculine accusative singular of Clausus
clausum, i, v. claudo fin.
clausum, (14) ī, n. (clausus), ¶ 1 endroit fermé : sub clauso habere Col. Rust. 7, 6, 5, tenir sous clef ¶ 2 fermeture : clausa domorum Lucr. 1, 354, les fermetures des maisons, cf. Sall. J. 12, 5.
Spatium certum septis quibuslibet conclusum: cujusmodi
Arcifinalesagros vocant Siculus Flaccus et Frontinus, quod videlicet a septo suo et spatio, seu finibus, finalem, id est vicinum arcerent. Testamentum Widradi Abbatis Flaviniacensis :
Totum illum Clausum, quem
nos jussimus plantare, etc. Infra : Et illum Clausum in ipso Ariaco,
etc. Vetus Charta apud Perardum in Burgundicis : 5. mansos cum Clauso
dominico. Alia apud Columbum in Episc. Vivar. lib. 1 : Rostagnus collatis mansis 8. et in Blarbavo Clauso indominicato. Conventus
Pistensis ann. 864. tom. 2. Spicilegii Acher. : Id est, mansa in gyro Monasterii
sita, et ut vulgo loquimur, Clausi vinearum. Charta Thomæ Comit. Mauriannæ ann.
1216 : Decem sometas vini meri de suo Clauso. In alia Umberti II. Comit.
Sabaudiæ : Clausi vineæ indominicati. Adde Suger. lib. de Administrat. sua
cap. 20. Histor. Vastinensem pag. 296. etc. Claustrum, in Hist. Eduardi III. reg. Angl. ad. ann. 1331. pag. 400. edit. Hearn. :
Sed non fuit sibi permissum ecclesiam neque Clausum
intrare.clausum ī, n
- claudo, an enclosure: in clauso linquere, in confinement, V.