Tyra
Tyra, ae, v. Tyras.
Tyra, s. Tyrās.
Tўra, Plin. 4, 82, et Tўrās, æ, m. , Mela 2, 7 ; Ov. P. 4, 10, 50, fleuve de la Sarmatie dʼEurope [le Dniester].
à Tirevel
de Tire. Charta Blanchæ comit. Trec. ann. 1217. in Chartul.
Vendidimus duas forestellas nostras, sitas desuper
Columbarium, unumquodque arpentum in pretio sexaginta solidorum, ad arpentum de
Columbario.... Ita tamen quod omnia arpenta illa capientur continue et ad Tyram.
Lit. remiss. ann. 1453. in Reg. 184. Chartoph. reg. ch. 270 : Quant le suppliant
vit icelle femme, il vint à elle de Tire meu et couroucié, etc. Guill. Guiart.
in S. Ludov. pag. 134. col. 2 :
Vont s'en li François vers Champaingne,
Bannieres levées à Tire.