typicare
ex eo quod figurat in principio paroxis typus nominatur. ~at enim fe[bris ], vel eo quod unum figurat, aliud autem simulat, frigus enim et tremor materiam febris frigidam ostendunt
sic varium typicavit agrum pius ille sacerdos
Columba lætabunda, quæ
ad arcam Domini ramum ferens olivæ, virentibus foliis pacem nuntiavit patriarchæ summo
Noe, caput ecclesiæ Typicanti. Acta S. Cassiani apud Illustr. Fontaninum in
Antiquit. Hortæ pag. 359 :
Alter erat Paulus Typicans oracula rebus.
Fronduit, et subito produxit amygdala, flore
Virginis intactæ Typicans nova gaudia partus.
Hic aperit Typicosa novæ signacea legis
Quam statuit sub carne novi præsentia Regis.
In hac ergo tam
Typifera basilica, etc. ; in qua scilicet ut cap. 40. narratur S. Trinitas,
quatuor Evangelia, etc. numero columnarum, altarium, etc. exprimebantur typice.
Ex prædicto participio Typicata
sunt. Et mox : Typicale nomen.