typhus
tȳphus, i, m., = τῦφος,
- pride (late Lat.): inentis elatio et typhus qui appellatur a Graecis, Arn. 2, 43; 2, 53; 2, 56; 2, 63; 2, 88; Aug. Conf. 3, 3; 7, 9; Mart. Cap. 5, § 566.
tȳphus, ī, m. (τῦφος), der Stolz, Eccl.
turma supercilii tyfo turgens
~us enim Graece, Latine inflatio dicitur
tipo,draca vel inflatio
nec tam ex hoc ventosae temeritatis tiphum mihi subripere posse quam remedium salutis arbitror inveniri, dum et ipse me egrotum agnosco et medicum quaero(
quidam avaritia et typo superbie distentus
quod ‥ matrona ‥ ~o superbie refutavit atque indignancia verba in sanctum retorsit
~us,wlanc
is ‥ antecessorum facta parvipendens, tipo quodam et nausia sanctorum corporum ferebatur
confusio Turcorum prius ~o turgentium, nunc autem fugientium
typus herba dicitur que se ab aqua inflat. unde eciam ambiciosorum et sibi placencium elacio vel tumor typus vocatur
a pride , arrogancia ‥ superbia, tipus
quis non tumeret tipo tot virtutum insignibus adornatus?
tipus, i.brocþung
typus herba dicitur que se ab aqua inflat
nomina herbarum ‥ hic tipus, A.homelok
tȳphus, ī, m. (τῦφος), enflure, [fig.] orgueil, arrogance : Arn. 2, 3 ; Aug. Conf. 3, 3.
Τύφος, ὔπαρσις, ἀλαζόνεια, κενοδοξία. S. Ambrosius in Epist. ad
Romulum : Sic Moyses Typhum illum dissipavit Ægyptium, etc. Commodianus
Instr. 30 :
.... nimium te tollis in altum,
Et Typhum ducis, nec respicis pauperes ultro.
Althelmus de Octo vitiis princip. cap. 8 :
Dum mentis Typhus ventoso pectore turget.
Et alio loco :
Qui tumido nescit mentis turgescere Typho .
Utuntur passim Scriptores alii, Martianus Capella lib. 5. extremo, S. Augustinus
Epist. 48. 49. 57. 64. lib. 3. Confess. cap. 3. et alibi non semel, S. Benedictus in Reg.
cap. 31. Gregorius M. lib. 6. Epist. 26. lib. 7. Ind. 2. Epist. 54. Concil. Forojuliense
ann. 791. Leges Monachorum Heydensium cap. 3. Vita Ludovici Pii Imper. ann. 819. Anselmus
Leod. cap. 107. etc.