apostolicus
ăpostŏlĭcus, a, um, adj., = ἀποστολικός,
- relating to an apostle, apostolic (eccl. Lat.): aetas, Tert. Praescr. adv. Haer. 32: doctrina, id. ib.
- —Hence, Ăpostŏlĭci, ōrum, m., the pupils and friends of the Apostles, Tert. Praescr. adv. Haer 32; the name of a Christian sect, Isid. 8, 5, p. 257 Lind. al
apostolicus, a, um (ἀποστολικός), apostolisch, Tert. orat. 15 u. spät. ICt. – subst., apostolicī, ōrum, m., die Schüler u. Freunde der Apostel, Tert. praescr. adv. haer. 32: auch Name einer christl. Sekte, Isid. 8, 5, 19.
ut ‥ ~ae [sc. Pauli ] jubilationis tripudio carmen triumphale ‥ decantet
coeperunt ~am primitivae ecclesiae vitam imitari
haec evangelica et ~a traditio
inito opere ~o
tempore quo ~ae tonsurae indicium suscepit
ut ~um testatur oraculum
praeferebat scientiam pietatis quae in evangelicis et ~is continetur litteris
amici mei ‥ qui propter ~um diem [sc. festivitatem Petri et Pauli ] huic adestis curie
cetus apostolicus ‥ / pura mente Deum coluit
cogitans de illo ~o, scilicet ‘qui bene administrat ‥’ [] I Tim. iii 13
huic et apostolica gesta ligata tuli
doctrine que absque scripturis ~is ad nos pervenit
vera, catholica et ~a fides
eligebantur ~i sacerdotes(
Cuthbertus ‥ / doctor apostolicus fuit hinc et presbyter almus
voluit Dominus ‥ ut apostoli et ~i viri se et sua darent pro Christo ‥ et pro fide ejus
Simon zelotes ‥ / inter apostolicos Petri cognomine functus
in crastino S. Matthie † ~i [? l. apostoli ]
contra ~a statuta et legalia scita
ad pontificem Romanae et ~ae sedis
cum ~o papa Bonifatio
auctoritatem B. Gregorii papae sedis ~ae
[Willelmus I ] non pati volebat quemquam ‥ constitutum Romane urbis pontificem pro ~o nisi se jubente recipere
voluit ‥ ut fratres ‥ publicis meritis se potius tuerentur quam ~is privilegiis
constitucionibus ~is contrariis non obstantibus(
regi Anglie salutem et ~am benediccionem(
Roberto B. publico auctoritate ~a notario
facilius ‥ ~um ejus rationes suscepturum si suam illum sententiam cognoverit reveritum
ne ab ~o consecrationem acciperet
inde Romam cum ~o reversus est
duos ~os non habebo
hic [sc. papa ] quoque ~us nominatur, quia principis apostolorum vice fungitur
cum a potestate ~a derivetur in episcopos episcopalis potestas, quemadmodum in ipsum ~um a Christo potestatis plenitudo
~us ‥ potest eos ‥ condemnare
quot ‥ vidimus ‥ tantum proborum virorum pietate suffultos ~as cathedras meruisse
~um cyrurgicum ‥ : recipe picis navalis, ‥ picis Grece ‥, galbani ‥
apponatur ~on, vel aliquod simile emplastrum supponatur
rupto apostemate, si materia sit viscosa, apponatur ~on
~on
ăpostŏlĭcus, a, um, apostolique : Tert. Or. 15 || -tŏlĭcī, ōrum : a) amis des apôtres : Tert. Præscr. 32 ; b) nom dʼune secte chrétienne : Isid. Orig. 8, 5, 19.
Apostolicidicti, interdum adjuncta
Episcopi, viri, aut alia voce, tanquam
Apostolorumsuccessores : seu potius,
Apud nos Apostolorum locum Episcopi tenent. Et Epist. 85. de
Episcopis : Ubicunque fuerit Episcopus sive Romæ, sive Eugubii,.. omnes Apostolorum
successores sunt. Sic Fortunatus ad Gregorium Turon. Episcopum scribens, ipsum
Dominum Apostolicum vocat, in Prologo ad S. Martini Vitam, et ad lib. 1. Poëm. ut
et Euphronium Episcopum Turon. lib. 3. et Nicetium Trevir. eodem lib. Poëm. 10. Ita etiam
apud Marculfum promiscue legimus : Ille Rex viris Apostolicis patribus nostris :
Apostolico illi Episcopo. Et lib. 1. form. 6 : Domino sancto Apostolicæ
Sedis dignitate colendo illi Episcopo. Form. 7 : Vir Apostolicus ille,
illius urbis Episcopus, etc. In Epist. Clodovei Regis ad Synodum Aurelian. II :
Dominis sanctis et Apostolica Sede dignissimis Episcopis, Clodoveus Rex.
Et Fortunatus lib. 5. in Epist. ad Syagrium Augustodunensem : Domino sancto et
Apostolica Sede dignissimo Domino Syagrio Papæ, Fortunatus. Epitaphium S.
Trophimi Arelatensis Episcopi, apud V. Cl. Jacob. Sponium : Trophimus hic colitur Arelatis Præsul accitus, Gallia quem primum sensit Apostolicum. Apostolicadicta Sidonio lib. 6. Epist. 1. ad Lupum Trecensem.
Papæappellatio, quæ Episcopis omnibus communis primo fuit, postmodum soli summo Pontifici adscripta legitur, ita et
Cum multi sint Apostoli,
pro ipso tamen principatu, sola Apostolorum Principis sedes in auctoritate
convaluit. Rupertus Tuitiensis lib. 1. de Divin. Offic. cap. 27 : Aliorum
quidem Apostolorum successores Patriarchæ sunt dicti : Petri autem successor pro
excellentia Principis Apostolorum, Apostolicus nominatur. Idem Gregorius lib. 1.
Dial. cap. 4 : Quis est iste vir rusticus, qui auctoritatem sibi prædicationis
arripuit, et officium Apostolici nostri Domini sibimet indoctus usurpare
præsumit. Capitula Caroli C. tit. 30. § 4. Adportavit
mihi... Boso domni apostolici epistolas.
Lectis sententiis
super hac re olim promulgatis ab orthodoxis Patribus, declaratum est, quod solus Romanæ
Sedis Pontifex universalis Ecclesiæ Primas esset, et Apostolicus. In eodem
Concilio excommunicatus est etiam sancti Jacobi Archiepiscopus Gallicensis, quia contra
fas sibi vendicaret culmen Apostolici nominis. Vita Aldrici Episcopi Cenomanensis n°
44 : Dominus Gregorius Romanæ sedis Ecclesiæ venerabilis Apostolicus.
Apostoles, seu
Apostoiles.
Guyotin Bibl. :
De notre pere l'Apostoile Voulsisse qu'il semblast l'Estoile Qui ne se muet, moult bien le voyent Les Maroniers qui s'y avoient. Clement par la divine pourveance Apostole de
l'eglise de Rome. Aposteilat, eadem notione, apud Marten. tom. 1. Anecd. col.
1013 : Guillaume.... patriarche de Jerusalem et legat de l'Aposteilat, etc.
Espotoile, in Lit. ann. 1301. ex Lib. rub. Cam. Comput. Paris. fol. 149. r°.
col. 2 : Renunce....Apostolis. Vide Raynouardi Glossar. Roman. vol. 1. pag. 106. ; ita semper in Historia belli contra Albigenses, quam nuper publici juris fecit V. D.
Fauriel. Catalanis
Apostolich. Castellanis
Apostoligo. Lusitanis
Apostoligoet
Apostolico. Vide S. Rosæ Elucidarium vol. 1. pag. 127.
Apostolus, sed
Apostolicuspassim dicatur, omnino ridicula et insulsa videtur Claudii Taurionensis Episcopi sententia, quam jure suggillat Dugalus, qui Ludovico Pio imperante vixit. Sic enim ille de Papa Paschali :
Apostolicus autem dicitur, quasi Apostoli
custos, aut Apostoli fungens officium. Parum certe feliciter, cum, ut ait
Dugalus, Apostolus, non enim dicitur
Italicus, Italiæ custos, etc. Imo
Amicum, quasi
animi custodemdictum scripsit Alcuinus Ep. 4.) Vide Leges Alfonsi IX. Regis Castellæ parte 1. tit. 5. leg. 2. et Casaubonum Exercit. 14. in Baron. § 4. an. 32. n° 5.
Beatissimo Papa Nicolao universaliter mundo
Apostolicante. Tabular. S. Severini Burdegal. : Gocelinus ego
Pontificatus mei temporibus, Papa Gregorio Apostolante, dum episcoparer, lis ingens orta
est, etc.Ideoque provoluti genibus exoramus humiles servi
tui sanctum Apostolatum vestrum, ut informetis parvitatem nostram, etc. Sidonius
lib. 6. Epist. 4. ad Lupum Episc. Trecensem : Præter officium, quod... eminenti
Apostolatui tuo sine fine debetur. Et Epist. 7. ad Fontelum Vasion. Episc. :
Ego quoque ad Apostolatus tui notitiam... accedo. Testamentum
Bertichranni Episc. Cenoman. pag. 134. Edit. Mabillonii tom. 3. Analect. : Ideo
conjuro vos Domni, et Pontifices per sanctum Apostolatum, quem divina traditione
accepistis, etc. Ita passim apud Hadrianum PP. Epist. 92. Codicis Carolini,
Ruricium lib. 1. Epist. 14. lib. 2. Epist. 8. 49. 50. 57. Ennod. lib. 5. Epist. 17. Avitum
Epist. 10. 23. 37. 59. Fortunat. Epist. ad Euphron. Turon. Episc. lib. 3. Poemat. Epist.
44. et 45. tom. 1. Hist. Francor. pag. 874. etc.Apostolatusvox pro suprema Paparum dignitate usurpari cœpta. Paulus Warnefrid. de Gestis Longob. lib. 4. cap. 30 :
B. Gregorius migravit
ad Christum,... cujus in locum ad Apostolatus officium Sabinianus est ordinatus.
Facta
sunt autem hæc ab Incarnatione Domini ann. MCII. Paschasio Apostolatum
obtinente.Eugenii Apostolatus excusat me.
Inde pro titulo honorario usurpata vox. Honorius Imp. in Rescripto ad Bonifacium I. PP. :
Petimus uti quotidianis orationibus Apostolatus tuus studium ac votum tuum...
dignetur impendere. Joannes Sarisber. Ep. 110. ad Alexandrum PP. : Cum
ergo Apostolatus vestri culmen nequeamus pro toto visitare. Epistola Nicolai PP.
apud Loisellum : Sed quoniam Sanctitas tua detulit, ac suggessit Apostolatui
nostro, quod, etc. Ita passim apud Scriptores. Philippus Mouskesin Hist. Francor. MS. :
Adont l'Empereris Henris, Ki n'estoit fols ne esmaris, Desposa le Pape Grigoire, Ce nos raconte li Estoire, Par aquoison le mist en trape, Par çou que Grigoire cil Pape De son avoir ot acaté Le don de l'Apostolité Trois mil livres de deniers, As Cardinaux fos et laniers. Nullus judex publicus... in Ecclesias aut loca vel agros seu reliquas
possessiones quas moderno tempore infra Apostolatum nostrum.... ingredi
audeat.Apostolicumvocat, qui tum apud Saracenos erat et religionis et imperii supremus arbiter :
Caliphæ nostro Apostolico et nostro Regi
domino Soldano Militi fortissimo, salus et immensus honor. Hoc modo inducit
Curbaran scribentem ad Calipham. Et infra : Curbaran cum habuisset jam maximum
exercitum Turcorum ex longo collectum tempore, et licentiam Christianos occidendi
accepisset a Calypha eorum Apostolico, illico incoavit iter.Papavocatur, ut a Raymondo
d'Agileset Jac. de Vitr. lib. 3. pag. 1125.
In hoc namque maxime ipsa vita Apostolici Ordinis
confunditur, quod virtutes vitiis suffocantur. Infra Vitam Apostolicamappellat vitam monasticam.
-
…bonorum librorum lectio. . Codex Vaticanus V membran. formae qua tern. saec. XV cf. Bibliothecae apostolicae Vaticanae codices manuscripti. .. Codices Vaticani Latini tomus III, rec. B. Nogara, Romae ,…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…ille poscentibus, a cuius inquietudine desiderant liberari. Iudicia quippe illis et publicas potestates et militares impetus tamquam executuros apostolicae sedis sententiam sive ipse sive rumores creberrimi comminantur, ut miseri homines Christiani catholici graviora formident a catholico episcopo ,…
Augustine, Saint, Epistulae. Selections.
-
…iam dudum ad fidem ueritatis esset praelatus ecclesiis, nostram gentem eatenus idolis mancipatam Christi fecit ecclesiam, ita ut apostolicum illum de eo liceat nobis proferre sermonem quia etsi aliis non est apostolus, sed tamen nobis est ; nam…
The Venerable Bede, Historiam ecclesiasticam gentis Anglorum
-
…sentiunt, sed tamen eandem perversitatem sentire non desinunt. Nonnulli quippe eorum, antequam ipsa pestilentia manifestissimo etiam sedis apostolicae iudicio damnaretur, vobis innotescere potuerunt, quos nunc repente reticuisse perspicitis nec, utrum sanati sint, sciri potest…
Augustine, Saint, Epistulae. Selections.
-
…ecclesiae Anglorum esset agendum, intellexerat enim ueraciter Osuiu, quamuis educatus a Scottis, quia Romana esset catholica et apostolica ecclesia, adsumserunt cum electione et consensu sanctae ecclesiae gentis Anglorum, uirum bonum et aptum episcopatu, presbyterum nomine…
The Venerable Bede, Historiam ecclesiasticam gentis Anglorum
-
…minime perfectam esse uirtutis uiam, quae tradebatur a Scottis, proposuitque animo uenire Romam, et qui ad sedem apostolicam ritus ecclesiastici siue monasteriales seruarentur, uidere. Quod cum fratribus referret, laudauerunt eius propositum, eumque id ,…
The Venerable Bede, Historiam ecclesiasticam gentis Anglorum
-
…; qui uixit annos plus minus XXX, imperante domno Iustiniano piissimo Augusto, anno eius consulatus, pontificante apostolico uiro domno Sergio papa anno secundo. Abeunte autem Romam Caedualla, successit in regnum Ini de stirpe regia ;…
The Venerable Bede, Historiam ecclesiasticam gentis Anglorum
-
…, atque obdormisset, apparuit ei beatissimus apostolorum princeps, et multo illum tempore secretae noctis flagellis artioribus afficiens sciscitabatur apostolica districtione, quare gregem, quem sibi ipse crediderat, relinqueret, uel cui pastorum oues Christi in medio luporum…
The Venerable Bede, Historiam ecclesiasticam gentis Anglorum
-
…ad dei servitium contulerunt. In quibus tamen cum apparuissent quaedam sanae doctrinae adversantia, quae salvatoris evangelio continetur et apostolicis sermonibus declaratur, id est cum invenientur contra dei gratiam disputari, propter quam Christiani sumus et in qua spiritu…
Augustine, Saint, Epistulae. Selections.
-
…et I annis tenuit. Cuius anno regni X Gregorius, uir doctrina et actione praecipuus, pontificatum Romanae et apostolicae sedis sortitus rexit annos XIII, menses VI, et dies X. Qui diuino admonitus instinctu anno XIIII eiusdem…
The Venerable Bede, Historiam ecclesiasticam gentis Anglorum