commendator
commendātor, ōris, m. [commendo],
- one who commends, a commender (in post-Aug. prose; cf., however, commendatrix): fautor et commendator, Plin. Ep. 6, 23, 4; Vop. Prob. 2; Symm. Ep. 1, 40 al.
commendātor, ōris, m. (commendo), der Empfehler, Gönner, Plin. ep. 6, 23, 4: laudator commendatorque eius, Porph. Hor. ep. 1, 18, 79.
supremus Hospitalarius et ~or in Elbingo
per dominum H. de Lewingstoune, militem ordinis S. Johannis Jerosolimitani ac ~orem ejusdem in Scocia
R. quondam episcopus S. Assaphe et ~or nuper monasterii S. Salvatoris de Barmondesey
commendātŏr, (16) ōris, m. (commendo), celui qui recommande : Plin. Min. Ep. 6, 23, 4.
commendatintegram negotiationis curam certis conditionibus. Statuta Massil. lib. 4. cap. 20. § 2 :
Si vero socius vel Commendator prius ea mandaret ei
(cui Commenda credita est) per literas sigillo capituli vel curiæ
Massiliæ munitas, ut cum dicta societate vel commanda completo primo viagio revertatur,
teneatur ille hoc facere, nisi aliud viagium tunc jam inceperit, ex quo damnum
incurreret, si illud non compleret. Passim occurrit ibi. Vide Commenda
2.Magister sive Commendator.
Commendator domorum, in Militia B. Jacobi, apud Innocentium III. lib. 13. Epist 11.
Præceptor, eadem notione in Militia Templi.
Commendator domus Teutonicæ Trajectensis, apud Miræum tom. 1. pag. 436. col. 2.
Domus Leprosorum Appamiæ, apud Limborch. Sentent. Inquis. Tolos. pag. 295.
Hospitalium, in Hist. MS. Beccensi pag. 464.
Monasterii B. Mariævel
Dominæ nostræ de Mercede, tom. 4. Concil. Hisp. pag. 290. et 453. etc.
Notum sit omnibus quod dux Wladislaus,... per preces
Rogobudi, sylvam, quæ vocatur Obeekti, cesserit. Commendatores hi sunt : Stephanus,
Sudko, Joannes. Vide supra Commenda 8.