consocio
consocio, to make common, share, associate, join, unite, connect
Could not find consociandi in Logeion dictionaries.
consociandi present passive gerundive plural, present active gerund singular, present passive gerundive singular, present passive gerundive plural, present passive gerundive singular of consocio
con-sŏcĭo, āvi, ātum, 1,
- v. a., to make common, to share with one, to associate, join, unite, connect (class.; most freq. in Cic., Livy, and Tac.; not in Quint. or Suet.); constr. with cum, with inter se, or with acc. only.
- α With cum: nec vero rectum est, cum amicis consociare aut conjungere injuriam, Cic. Fin. 3, 21, 71; Phaedr. 4, 11, 21: consilia cum aliquo, Cic. Red. in Sen. 7, 16; Liv. 28, 27, 13; cf.: cum Themisto res consociata, agreed upon, id. 24, 24, 2: furorem suum cum cive, id. 28, 25, 12: omnia cum iis, id. 23, 44, 2; cf. id. 25, 18, 10; Tac. A. 15, 67: numquam major vester consensus in ullā causā fuit, numquam tam vehementer cum senatu consociati fuistis, Cic. Phil. 4, 5, 12: ubi sese sudor cum unguentis consociavit, Plaut. Most. 1, 3, 121 (277): consociare mihi tecum licet, to enter into partnership with, id. Rud. 2, 6, 67 (551).—
- β With inter se: centum Patres rem inter se consociant, Liv. 1, 17, 5; Cic. Fin. 3, 20, 66.—
- γ With dat. (very rare): consociare se pelago, of a river, Mel. 2, 7, 16.—
- δ With acc. only (so most freq.): motus, Lucr. 2, 111: regnum, Liv. 1, 13, 4: imperium, id. 8, 4, 6: formam reipublicae, Tac. A. 4, 33: audaces, id. ib. 14, 58: vocem, id. ib. 13, 23: seria, id. ib. 14, 4: animos eorum, Liv. 2, 1, 5: pinus et populus Umbram consociare amant, * Hor. C. 2, 3, 10: accusatorum atque indicum consociati greges, Cic. Par. 6, 2, 46: (sidera) tria consociata, Ov. F. 2, 246: Ariarathes in omnia belli pacisque se consociaverat consilia, Liv. 42, 29, 4.
- —Hence, consŏcĭātus, a, um, P. a., united, agreeing, harmonious (very rare): dii, Liv. 1, 45, 2.—* Sup.: consociatissima voluntas, Cic. Fam. 3, 3, 1.— Comp. and adv. not in use.
cōnsocio, āvī, ātum, āre, vergesellschaften, sozial, politisch vereinigen, eng od. innig verbinden (befreunden), Ggstz. dissociare; dah. auch gemeinschaftlich machen od. verabreden, mit jmd. teilen, jmd. mit in etw. hineinziehen, m. cum u. Abl., m. inter se, a) v. leb. Wesen: α) leb. Objj.: audaces, Tac.: animos eorum, Liv.: consociati di, die gemeinschaftlichen Bundesgottheiten, Liv. – numquam tam vehementer cum senatu consociati fuistis, Cic. – m. in od ad u. Akk., se in omnia belli pacisque consilia, sich ganz an seine Politik anschließen, Liv.: inter nos naturā ad civilem communitatem coniuncti et consociati sumus, Cic. – β) lebl. Objj.: regnum, imperium, Liv.: vocem, sich durch Sprechen gemein machen, Tac. ann. 13, 23. – arma cum Gallis, Liv.: consilia cum A. Gabinio, mit in s. Pl. hineinziehen, Cic.: u. so furorem cum alqo, mit in sein wütiges Gebaren h., Liv.: non cum malefico usum ullius rei, Phaedr.: cum iis, qui ad se tuendos venissent, omnia sibi esse consociata, Liv. – cum Themisto consociata res, Liv.: delecta ex iis et consociata forma, eine aus diesen Elementen mit Auswahl zusammengesetzte Staatsform, Tac. ann. 4, 33 in. – c. rem inter se, Liv. – mit Dat. (wem? = mit wem?), soporem morti consocians defecit et mortuus est, Vulg. iudic. 4, 21. – γ) absol.: vel consociare mihi quidem tecum licet, gute Brüderschaft machen, Plaut. rud. 551. – b) v. lebl. Subjj.: pinus et populus umbram consociare amant, Hor. carm. 2, 3, 10: m. Dat. (wem? = mit wem?), c. se pelago (von einem Flusse), Mela 2, 7, 16 (2. § 117): als gramm. t. t., aliis consociari verbis, Prisc. 18, 2: indicativo consociari, Prisc. 18, 90.
See: consociare
cōnsŏcĭō, (12) āvī, ātum, āre, tr., associer, joindre, unir : consociare arma cum Gallis Liv. 8, 14, 9, unir ses armes à celles des Gaulois ; pestis alicujus consilia cum aliquo Cic. Sen. 16, comploter avec qqn la perte de qqn ; rem inter se consociant Liv. 1, 17, 5, ils se partagent le pouvoir ; consociare se pelago Mela 2, 117, se jeter dans la mer [en parl. dʼun fleuve] ; consociare se in consilia alicujus Liv. 42, 29, 4, sʼassocier à la politique de qqn ; mihi tecum consociare licet Pl. Rud. 551, nous pouvons nous entendre parfaitement ; cum senatu consociati Cic. Phil. 4, 12, unis au sénat || regnum consociant Liv. 1, 13, 4, ils mettent en commun lʼexercice du pouvoir royal, cf. Lucr. 2, 111 ; Hor. O. 2, 3, 10 ; accusatorum atque judicum consociati greges Cic. Par. 46, les troupes côte à côte dʼaccusés et de juges.
- 1. verbinden, verenigen; ➤ animos eorum ~; imperium ~; inter nos naturā ad civilem communitatem coniuncti et consociati sumus wij zijn van nature met elkaar tot samenleving verbonden;
- 2. iets gemeenschappelijk doen, delen [regnum; consilia cum alqo iem. in zijn plannen betrekken]; ➤ dii consociati de gezamenlijke verering v.d. goden.
cōn-sociō āvī, ātus, āre,
- to make common, share, associate, join, unite, connect: regnum, L.: animos eorum, L.: Umbram (arbores), H.: (sidera) consociata, O.: cum amicis iniuriam: cum malefico Usum ullius rei, Ph.: omnia cum iis, L.: rem inter se, L.: se in consilia.