destrictus
destrictus, severe, rigid
dēstrictus, a, um, Part., from destringo
dēstrictus, a, um, PAdi. m. Compar. (destringo no. I, B, 3), scharf, streng, entschieden, v. Pers., feneratrix, Val. Max.: destrictior accusator, Tac. – v. Abstr., censura, Val. Max.: officium, Plin. ep.: testimonium, Val. Max. Vgl. Nipperdey Tac. ann. 4, 36. Kempf Val. Max. 2, 9, 6. Döring Plin. ep. 9, 21, 4.
dēstrictus, (16) a, um, part. p. de destringo || adjt, décidé, menaçant : destrictior Tac. Ann. 4, 36, cf. stricta manus à stringo.
destrictus , a, um. part. p. et, v. destringo
See an image
See an image
Destrizet
Destroiz. Charta Archembaldi præpos. Vindoc. ex Chartul. Major. monast. pro pago Vindoc. ch. 17 :
Homo vero meus multuram monachis restituat, mihi vero, forisfacto emendato, legem
et Destrictum persolvat. Charta Ludov. VII. ann. 1141. apud Fleureauin Hist. Bles. pag. 108 :
De sanguine effuso, anserem vivum ; de Destricto, gallinam
nummorum duorum. Ubi Destrictus, de rixa intelligendus videtur, ut et
Destricin Lit. ann. 1362. tom. 3. Ordinat. reg. Franc. pag. 604 :
Desquiex Destric ou controversion... les juges ordinaires, soubz qui lesdictes
parties demourront, auront la cognoissance entiérement. Alia Alex. abb. Gemmet.
ex Bibl. S. Germ. Prat. : De singulis clamoribus justitia præpositi prætactatis vj.
denarios habebit, quod usus terræ vocat Destriz. Lib. niger episcopat. Carnot. :
Simon de Espinceriis miles habet in majoria de Espinceriis citationes, les
Destroiz. medietatem ad forragines, etc. Vide in Distringere 3.dēstrictus
adj.
- P. of destringo, severe, rigid. —Only comp: destrictior accusator, Ta.