destructio

dēstructĭo, ōnis, f. [destruo], a pulling down, destruction.

• I Prop.: murorum, Suet. Galb. 12: munitionum, Vulg. 2 Cor. 10, 4.—
• II Trop.: sententiarum (opp. confirmatio), a refuting, refutation, Quint. 10, 5, 12: appetentiae, disturbance, Cael. Aur. Acut. 3, 21, 203.

dēstrūctio, ōnis, f. (destruo), das Niederreißen, murorum, Suet. Galb. 12, 1: munitionum, Hieron. epist. 53, 3. – übtr., appetentiae, Störung des Appetits, Cael. Aur. acut. 3, 21, 203: sententiarum, die Entkräftung, Widerlegung der Urteilssprüche (Ggstz. confirmatio), Quint. 10, 5, 12.

destructio [CL] 1 unbuilding, demolition; b (w. ref. to burhbote). cum ‥ responsum accepisset nidos eorum ubique destruendos ‥, de castellis Norwagiensium hoc interpretantes ‥ in eorum ~onem Hibernienses ‥ insurrexerunt Gir. TH III 42; 1497 si aliquis ‥ reparaverit, edificaverit seu, ut vulgariter dicitur, imposuerit dictum le Fisshgart aut rumpat aut distrust, pro non attemptato reputabitur ‥, sic quod reparacio seu distruccio dicti le Fysshgart non impediat reformacionem aliorum attemptatorum RScot 533b.  b 811 pontis instructionem contra paganos expeditionem atque arcis munitionem distructionemve CS 335; 822 nisi is iiij causis ‥, expeditione contra paganos ostes et pontes [sic] constructione seu arcis munitione vel ~one Ib. 370. 2 destruction, devastation; b (w. subj. gen.). c loss, or ? f. l. nolebat de ipso manerio aliquid comedere pro ~one abbatiae DB I 164; c1176 querela vestra super ~one et desolatione monasterii vestri (Lit. Papae) Elmh. Cant. 413; 1322 lamentabili ‥ indigencie ‥ quam scolaribus aule de Baliolo ‥ per terrarum suarum ~onem et bonorum derepcionem Scotorum intulit ‥ rabies FormOx 77; 1336 (v. deperdere 1e); 1347 ~ones ecclesiarum, monasteriorum, ac locorum sanctorum (Lit. Papae) Avesb. 111; abstinentia [in rege] ‥ cujus contrarium fuit causa ~onis regni Caldeorum Quadr. Reg. Spec. 32.  b 1336 de x s. receptis de pomario ‥ et non plus propter ~onem guerre (KRAc 331/21) Cal. Scot. III 320.  c 1327 dispendiosa destruccio [? l. distractio] vasorum argenteorum Lit. Cant. I 225 (cf. ib.: de vasis ‥ fraudulenter sublatis). 3 (leg.) waste. 1220 Maria ‥ fecit vastum et ~onem de gardino ipsius T. CurR VIII 358; 1221 vastum, exilium vel ~onem non facient de terris, hominibus vel boscis ejusdem manerii Pat 291; 1239 teneant prefatam pasturam ‥ libere et quiete absque ~one (Leicester) BBC 72; 1265 custodes vastum non possunt facere neque venditionem neque aliquam distructionem de hereditate illa (Ch. Regis) Reg. Malm. I 47; utrum dominus de residuo boscorum ‥ aliquid dare possit ‥ sine destruxcione facienda FormMan 26; 1427 absque impechiamento vasti seu distruccionis Cart. Glam. 1534. 4 (of persons) crushing, ruin. 1321 cum ‥ magnates ‥ occupassent castra ‥ et incarcerassent homines ‥ et alia plura fecissent in ~onem predictorum Hugonis et Hugonis [Dispensatorum] et amicorum suorum (Act. Parl.) G. Ed. II Bridl. 72 (cf. StRealm I 185: en destruantz H. le D. [etc.]); s1340 comes Hannonie ‥ et alii ‥ in ~onem rebellium a dicta obsidione egredientes Avesb. 91b. 5 (of abstr.) impairment, subversion, abolition. idem est principium remissionis forme et ~onis ejusdem; sed veniale non est principium ~onis caritatis; ergo nec remissionis Hales Sent. III 352; 1253 apostolice sedis sanctitas non potest nisi que in edificationem sunt et non ~onem Gros. Ep. 128 p. 437; 13‥ asserentes eadem [recia] esse falsa in ~onem commoditatis aque Thamisie MGL I 385; quantum ad dictum de pictaciis, patet quod distruccio et exposicio scripture ‥ per talia additamenta est satis laudabilis Wycl. Ver. I 307.

dēstrūctĭō, (16) ōnis, f. (destruo), destruction, ruine : Suet. Galba 12 || Quint. 10, 5, 12, réfutation.

destructio , onis. f. et, v. destruo
See an image