desub
dē-sub,
- praep. c. abl., below, beneath (late Lat.; cf. desuper): desub Alpibus, id est, desub ipsis Italiae faucibus, Flor. 2, 3, 2: desub oculo, Veg. Vet. 2, 19: desub rivo, Innocent. de Cas. liter. p. 226 ed. Goes.: desub se, id. ib. 223: lucernam desub modio ejecit, Fulg. Mythol. 3, 6.
dē-sub, Praep. m. Abl., unter... weg, unter, Bass. Iul. bei Sen. contr. 1, 3, 11 (bei Bursian u. Kießling getrennt geschr., virgo de sub saxo; Müller liest desultrix, w. s.) u. spät.; vgl. Muncker Fulg. myth. 3, 6. p. 118, a.
occurrunt filii protractumque de sub mensa thalamis inferunt
ea pietas que hominem adjudicatum morti de sub manu ferientis eripuit
tener pullus nuper progressus de sub alis maternis
de sub lapide eductus submersus emersit
de sub pede montis ‥ tres ‥ fluvii nascuntur
sic ‥ de sub jugo Domini colla ‥ excusserunt [cf. ]Gen. xxvii 40
nos de sub celo delere proponit
traxit de sub manto suo quandam cedulam
dedisse ‥ ecclesiam B. Marie de Hod cum terra et bosco ~b proximis montibus(
dim. acram ~b Atehil
philosopho ‥ inebriato ‥ librum de sub capite [] positum surripuit : sub cervicali W. Malm. GR II 167
de sub canopeo in trono quodam effigies magestatis in corpore solari ‥ rutilabat
una acra jacet ad crucem et ad spinam inter B. et N. ~b chimino et abuttat in chiminum
Nene ‥ extendit se ‥ ad Medeswell et ~b burgo
dēsŭb, prép., ¶ 1 abl., de dessous, dessous : Jul. Bass. d. Sen. Rhet. Contr. 1, 3, 11 ; Flor. 2, 3, 2 ; Veg. Mul. 2, 19 ¶ 2 acc., Col. Rust. 12, 34 ; décad.
Sub: Galli
Desub ipsa scala. Pactus Legis Salicæ tit. 9. § 2 : Desub tecto. Lex Longob.
lib. 2. tit. 41. § 2. Desub quo, etc. § 12.
Desub uno, etc. S. Gregor. M. lib. 8. Epist. 20 :
Desub decessoribus ejus. Desub isto cœlo, in Concilio Duziac. I. part. 1.
cap. 6. et apud Hincmarum Rem. in Quatertionib. Desub gamba, apud Vegetium lib. 3. Art. veterin. cap. 22. Occurrit in Regula S. Bened. cap. 58. apud Agrimensores, et alios.