falsidicus
Could not find falsidicum in Logeion dictionaries.
falsidicum neuter nominative singular, neuter accusative singular, neuter genitive plural, neuter vocative singular, masculine genitive plural, masculine accusative singular of falsidicus
falsĭdĭcus, a, um, adj. [falsus-dico],
- speaking falsely, lying (ante- and post-class.): fallaciae, Plaut. Capt. 3, 5, 13 (671); id. Trin. 3, 3, 40 (768); Att. ap. Prisc. p. 709; Aus. Epigr. 118, 17.
falsidicus, a, um (falsus u. dico) = ψευδολόγος (Gloss.), trügerisch (lügnerisch) redend, lügenhaft, lügnerisch, homo, Plaut. u. Eccl.: mater, Acc. fr.: vates, Lügenprophet, Auson.: fallaciae, Plaut.
~us testis tribus est personis obnoxius
sicofanta ~us
falcidicus, vel falsiloquus,onsoðsagul
cur ~i et maliciosi compositoris animum non consideratis si rerum discretio vestris prevaleret in aensibus?
quidam ~us clericus vester contra nos mendaciter informavit
non ~as parasitorum fribulas ‥ imitabatur
aliter enim mox ut cum tetigero, appellationis alis ~e rete meum effugiet
a loquela Christi virtuosa atque veridica ad fabulas mundi viciosas et falsidecas
falsĭdĭcus, (16) a, um (falsus, dico), menteur, trompeur : Pl. Trin. 770 ; Capt. 671.