falsator
falsātor, ōris, m. (falso), der Fälscher, absol., Augustin. serm. 84, 1: m. Genet., schedularum tuarum, Hieron. c. Rufin. 3, 26 in.
haec quidem verba nescio quis ~or furtim unica [v. l. unca ] manu rapuit de sermonibus S. Augustini
quomodo ‥ beata Mildretha cuidam velut inflammata apparens de suo ~ore conquesta et comminata sit
Vergilius haud contempnendae auctoritatis ~or
Scolapius ~or
quod [(gl.: ~or ] per ejus licentiam fecisset
[]: quod illius licencia falsum fabricaverit Cons. Cnuti
pro appellatione alicujus latronis recognoscentis vel aliquo crimine convicti vel deprehensi vel alicujus ~oris
de ~oribus et retonsoribus denariorum
H. G. ~or monete domini regis fecit ibidem falsam monetam viz. xj s. et iij d. [sic ] degrotes et dimidiisgrotes
inponentes ei quod erat ~or sigilli domini regis
de ~oribus ‥ ponderum et mensurarum percepit fines et amerciamenta
falsātŏr, ōris, m. (falso), faussaire : Hier. Ruf. 3, 26.
Rigebat juratoris brachium, nec verba proferre, nec valebat contrahere
porrectam Donamus vobis
prescriptis fratribus Lapeto et Bernardo... tertiam partem de totis placitis, de
Christianis Falsatoribus et latronibus, qui fuerunt (f. fuerint) capti de
S. Juliano usque ad Crucem S. Affrodisii. Et certe qui fidem ejurabant mulctæ ad
minimum pecuniariæ subjiciebantur, quæ ad fiscum domini pertinebat.