franchiare

franchiare [cf. OF franchir] 1 to free (person). 1229 nemo de cognacione illa franciavit se preter predictum G. ‥ BNB II 285 (cf. ib. in marg.: nota quod villanus ~iatus non potest habere heredem nisi ‥); petenti ‥ objectum fuit quod pater ejus villanus fuit, a quo fuit a petente replicatum quod liber fuit quia ~iatus et quod terra ‥ descendit ei ex parte matris que libera fuit Bracton 277v. 2 to ‘franchise’, exempt (property); b to grant freely. 1169 (1173) ~iavimus sanctuarium de Sancto Austolo omni servitio MonExon 38; 1239 ~iavit terram illam BNB III 261; 1279 dicta terra ~iata est in omnibus per cartam domini regis Hund. II 556b.  b 1269 in aquitancia terre franc’ ~iata j quart’ iij buss’ [sc. avene]. ‥ in aquitancia terre Willelmi Ylot ~iata, j quart’ ij buss’ MinAc 840/1 r. 1.