indifferens
indifferens, not to be sought or shunned, indifferent, neither good nor evil
Could not find indifferentis in Logeion dictionaries.
indifferentis masculine genitive singular, masculine accusative plural, feminine accusative plural, feminine genitive singular, neuter genitive singular of indifferens
in-diffĕrens, entis, adj., in which there is no difference, indifferent.
- I Act., of persons, making no difference, indifferent, careless (post-class.): circa victum, Suet. Caes. 53.—
- II Pass.
- A Philos. t. t., neither good nor evil, not to be sought or avoided (class.): necesse est, nec bonum esse nec malum hoc quod praepositum vel praecipuum nominamus; idque ita definimus, quod sit indifferens cum aestimatione mediocri; quod enim illi ἀδιάφορον dicunt, id mihi ita occurrit ut indifferens dicerem, Cic. Fin. 3, 16, 53: nihil indifferens gloriosum est; mors autem gloriosum est; ergo mors non est indifferens, Sen. Ep. 82, 10.—Hence, subst.: indiffĕrens, ntis, n., a thing indifferent, neither good nor evil: si valetudo indifferens est, bene valere indifferens est, Sen. Ep. 117, 8: cur dolor apud Stoicos indifferens esse dicitur, non malum, Gell. 12, 5, 4: Zeno censuit voluptatem esse indifferens, id est neutrum, neque bonum neque malum, id. 9, 5, 5.—Plur.: haec quae indifferentia vocamus, Sen. Vit. Beat. 22, 4 al.—
- B In gram., of the syllaba anceps, doubtful, Quint. 9, 9, 48; 93.—Hence, adv.: in-diffĕrenter, without distinction, indiscriminately, indifferently (post-Aug.): uti utraque appellatione, Quint. 11, 3, 1; 9, 2, 6: uti his litteris, Gell. 10, 24, 8: ferre, to bear with indifference, unconcern; opp. graviter, Suet. Dom. 23: vivere, to eat of everything without distinction, Scrib. Comp. 122.
in-differēns, entis (in u. differo), keinen Unterschied habend, sich nicht unterscheidend, gleichgültig, indifferent, a) v. Lebl., sed venit in breves (syllabas), quamvis habeatur indifferens ultima, Quint. 9, 4, 93: rhythmo indifferens est, ne (enklit.)... an etc., Quint. 9, 4, 48. – dah. als t. t. der stoischen Philos., indifferens = ἀδιάφορον (s. Gell. 9, 5, 5), weder gut noch böse, gleichgültig, ein Mittelding, Cic. de fin. 3, 53. Sen. ep. 82, 10 u. 117, 9. Gell. 12, 5, 4. – b) v. Pers., gleichgültig bei etwas, circa victum, kein Kostverächter, Suet. Caes. 53.
ob ~tem tamen similitudinem unam et eandem virtutem in omnibus esse
numquid item paternitas Patris summi et paternitas Priami sunt ~tes specie?
ut omnis dies cum nocte sua sive sit estivus sive ybernus ~s ostendatur in dimensione temporali
conceptus unitatis transcendentis generalior est, quia ex se ~s est ad limitatum et non limitatum
nihil in re est commune vel ~s
an voluptas sit bonum vel malum an ~s
quia idem est Dei beneplacitum in bono universitatis et bono singulorum, in universitate autem non est malum sed in singulis, beneplacitum Dei, quod in universitate est ~s, in singularibus recipit differentiam, ut in bono singularis sit beneplacitum antecedens in malo autem singularis non, sed coniunctum; quia cum malum fit bene ordinatur in universo
videtur quod sit ~s quia ~s est quod contingit bono fine fieri et malo
tolle enim voluntatem et erit omnis actus ~s, quia affeccio tua nomen imponit operi tuo
quamvis papa peccare possit quedam talia de se ~cia precipiendo vel prohibendo
divicie et honores et corporum sanitates et cetera que ~cia nominamus nec bona nec mala sunt
transit annus iste ‥ incredulis letus propter mortem regis Francie, Siculis lugubris propter interitum regie Sicilie, Anglis ~s ad utrumque
in admissione procuratoris ‥ juret sic admissus de fideli servicio suo ac ~ti [? ] cuilibet de communi bursaadd auxilio
nulla maculatum infamia et de quo nichil indeferentes suspicabantur sinistri
apud modernos peritos et discretos, non partiales sed ~tes
~ti oculo deprecamur et petimus quatinus secundum exigenciam meritorum et graduum teneros vestre communitatis alumpnos ‥ ablactare velitis
judicio Thome E. nuper majoris istius civitatis predicte et quatuor personarum ~cium per ipsum eligendarum
cor vestrum ~s ad parcialitatem flectere clandestinis suggestionibus laborabat
indefferens, paratur sine dilatione
indiffĕrēns, (12) tis (in, differo), indifférent, ¶ 1 [sens philos.] ni bon, ni mauvais, ni à souhaiter, ni à éviter : Cic. Fin. 3, 53 ; Sen. Ep. 82, 10 ; 117, 8 ; Vita b. 22, 4 ; Gell. 12, 5, 4 || subst. n. , chose indifférente : Gell. 9, 5, 5 ¶ 2 [gramm.] syllabe ni longue, ni brève, commune : Quint. 9, 4, 48 ¶ 3 qui ne se préoccupe pas de : Suet. Cæs. 53.
- 1. (v. zaken) (a) (stoïsche t.t.) niet goed en niet kwaad, indifferent; (b) (gramm., v.d. lengte v.e. lettergreep) onbelangrijk, geen verschil makend;
- 2. (v. mensen) onverschillig.
in-differēns entis, adj.,
- not to be sought or shunned, indifferent, neither good nor evil.