nommare
Nomare, pro Nominare, in Sent. deposit. Joan. XXIII. tom. 2. Conc. Constant. part. 15. col. 413 :
Inhibendo
insuper universis Christi fidelibus, ne eumdem a papatu, ut præmittitur, sic depositum,
de cætero in papam recipiant, seu eum papam Nomment. Nostris alias
Nommer, pro
Blâmer, reprendre, Arguere, vituperare facta nominatim appellando. Lit. remiss. ann. 1453. in Reg. 182. Chartoph. reg. ch. 77 :
Pierre
Besson prestre,