poderis

poderis [LL < ποδήρης] , (m. or f.) long robe (usu. worn by priests in the Old Testament). b (eccl. & mon.) alb. c chasuble. d sort of surplice, rochet. ~is, sacerdotalis linea, corpori penitus adstricta eademque talaris, unde et ~is appellata est Comm. Cant. I 295; quae videlicet tunica sicut et byssina ad pedes usque pertingebat, unde utraque Graece ~is dicta est Bede Tab. 475; scribendum est ~is per O et per E, i. tunica talaris qua sacerdotes in veteri lege utebantur Alcuin Orth. 2343; podas Grece Latine dicuntur pedes et ~em intelligimus esse vestem talarem, i.~e. usque ad pedes longam Ælf. Ep. 2. 33; hec erat ~is, hec talaris vestis Joseph H. Bos. Thom. VI 15 p. 521; Aaron in veste poderis J. Howd. Cyth. 7. 10; vidi in veste ~is Aaron totum orbem terrarum describi [cf. Sap. xviii 24] Bacon Tert. 226.  b advenit pervigil Oda podere vestitus Byrht. V. Osw. 408; ambo monachi, ambo pontificalis laude redimiti ~e [gl.: pontificali veste] Ib. 448; porro quidam illorum [clericorum], ~ibus suis induti, per cenosos urbis vicos ad hospitia sua concurrerunt Ord. Vit. XII 25 p. 408; 1278 nobis vestem ~is universum orbis ambitum continentem non offerentes tantummodo, sed etiam cum importuna instancia ingerentes Reg. Heref. 57; pōdĕris est vestis, aliter que dicitur alba Gower VC III 1787; aube, alba ‥ ~is, ‥ fem PP.  c comuntur roseo candentia pōdĕre colla Frith. 350; hanc planetam famuli tui illius seu ~em, albam, ac stolam cingulum orariumque (Pont. Claudius) HBS XCVII 62; hec casula, hec ~is, a chesapulle WW.  d hec ~is, A. rochytt WW.