proastium
proastīum, iī, n. (προαστεῖον), die Vorstadt, Exc. Vales. 14, 83 (am Amm. ed Gardth. vol. 2. p. 302, 6). Iul. Antec. constit. 7, 3 u. 119, 8.
excluserunt pedites et Wallicos qui hospitabantur in civitatis ~io ne regi periclitanti subvenirent(
prŏastīum, īī, n. (προάστειον), faubourg : Vales. Exc. 83.
Procestria,
Proastium, locus ante civitatem, scilicet suburbium. Ursus S. R.
E. Subdiaconus in Vita S. Basilii Cæsar. : Invenit in Proastio cum
Philosophis. Ruffinus lib. 3. Vitæ Patrum num. 19 : Prope Proastium, qui
vocatur in Septimo. Paulus Diac. de Gestis Longob. lib. 6. cap. 58 : In
Olonna suo Proastio, miro opere in honorem S. Anastasii Martyris, Christo domicilium
statuit. Hariulfus de Miracul. S. Richarii cap. 2 : A qua (urbe
Legia) haud longe villa consistit, nuncupata Merimont, in plaga orientali, quæ
ab antiquis temporibus jure Proastii subjacet cœnobio Patris Richarii, etc. id
est, jure prædii. Occurrit non semel apud Julianum Antecessor. cap. 34. 36. 409. 513.
Gesta Constantini M. : In Proastio civitatis Veronensis.
Provideat in proximo civitatis Proastio, in vet. Prosa quæ nuper cantabatur in Ecclesia Autiss. die sancto Paschæ.
Magna ecclesiæ suæ in comitatu Vellaico prædia conquisivit, cum ecclesia S.
Georgii in Vetulæ Præastio civitatis. Vide Gloss. med. Græc. in Proastium, in Charta Hugonis Reg. Cypri ann. 1210. in Pro-Histor. Bethuniensis pag. 360 :
In territorio Puphi, Prastiam, quæ dicitur Lacridon, cum
omnibus pertinentiis, etc.
Sortiti sunt opes ecclesiæ, et non fuit ex eis aliquis qui quandam
(f. quartam) partem Ecclesiæ non haberet, etiam et subtractos actores
et Prastias ab hujus Ecclesiæ familiaribus, etc.