radicatio

radicatio [ML] , (act of) taking root or (condition of) being (firmly) rooted; b (fig.). si ‥ Ticius suam plantam in Mevii solo posuerit Mevii erit planta dum tamen in utroque casu radicata fuerit planta. secus autem ante ~onem Fleta 177; ibi ergo liliorum istorum secura plantatio, ibi ~o solida, ibi perpetua germinatio J. Ford Serm. 44. 11.  b ad confirmacionem et ~onem fidei Bacon I 7; loqui de principiis nature secundum originem, ~onem, fixitatem Ib. VIII 5; caritas ‥ quamvis frequenter minuatur quantum ad fervorem et quantum ad suam in anima ~onem Middleton Sent. I 167b; expulsis statim indiciis divine inspiracionis per ~onem malorum Rolle IA 260; [mundo dediti] propter defectum ~onis in Christo ex ardore solis justicie evanescunt Wycl. Eccl. 197.