spatarius
spatārius, a, um, s. spathārius.
~ius,swyrdbora
principis ad nutum nudat spatarius ensem
concessi ‥ eisdem quod licite possint recipere ad habitum suum ‥ liberos meos spadarios et homines de advocatione mea
~ius Olympii missus ad ipsum occidendum
Fuerat restium Spatarius,
etc. Mox cap. 2 : Plectam de spato plectebat. Ubi Rosweidus
conjicit legendum Spartarius, qui e sparto restem plectat, aut distrahit, qui
Spatangius. Rumplerus in Hist. Monaster. Formbac. apud Pezium tom. 1. Anecd. part. 3. col. 433 :
Spatarii non infrequentes
sunt