spatharius
spathārius (spatārius), a, um (spatha), zum Säbel gehörig, Säbel-, fabrica, Notit. imp. occid. 32. – subst., spatārius, iī, m., der Säbelbewahrer seines Herrn, domini Bilisarii, Drusi, Corp. inscr. Lat. 6, 9898 u. 6, 9049.
spăthārĭus, ĭī, m. , gardien du glaive de son maître : CIL 6, 9898.
Gloriosi Spatharii, dicuntur Alcuino. Vita S. Theophanis Confess. n. 10 :
Ὑψηλοτέρῳ δὲ βαθμῷ, ἤτοι τῶν Σπαθαρίων τῷ καταλόγῳ ὑπό τε βασιλέως
τιμηθείς, διῆγε τὸν λοιπὸν χρόνον. Vide Chronicon Alexandrinum pag. 692. Vitam
S. Lucæ junioris n. 64. et quæ observavimus ad Alexiadem pag. 259.Spatharii, in Epist. 3. Leonis III. PP. :
Misit Imperator
Patricium et Spadarios cum stolo.Spatharius Olympii Exarchi, mox
Armigernuncupatur. Lex Burgundion. tit. 52 :
Fredegesilum Spatharium nostrum, etc.
Apud Gregorium M. lib. 2. Dial. cap. 14. Riggo Spatharius Totilæ Regis
Gothorum dicitur. Apud Lucam Tudensem lib. 4. Chron. initio, Pelagius filius Ducis Fafilæ,
Spatarius Regis Rodericinuncupatur.
Cariatto Spatarius Guntramnivocitatur.
Spatharii, qui subscribunt in Conciliis Toletanis, cum
Comitivædignitate : sic quippe in Concilio
Guilengus Spatharius, et
Comes, Altericus Spatharius et Comes, et Sesemirus Spatharius et Dux,
subscribunt. Monachus Pegaviensis pag. 6 : Quem (leonem) ex improviso
in se irruentem videns, gladium a Spatario suo confestim accipere nitebatur : sed ille,
ubi eum manu corripuit, pro inermi domino leoni se constanter objecit, etc. Apud
Thwroczium in Sigismundo Rege Hungar. cap. 7. Vide Armiger.MilitesOrdinis Militaris
S. Jacobi de la Spatha, instituti in Hispania, circa annum 1158. Radulfus de Diceto ann. 1184 :
Ordo Militum in
Hispania, consistentium in proposito pro viribus suis Saracenos atterere, quem signum
ensis rubei distinguit a cæteris Militibus, confirmatur a Domino Papa. Gaufredus
Vosiensis part. 1. cap. 65 : Horum secta nuper exorta, ob indicium bellicosæ
probitatis spatham ex pallio rubeo in habitu candido præfert. Exstat Epistola
Innocentii III. PP. inscripta Magistris et fratribus Spatariis et Religiosis per
Hispanias constitutis, lib. 2. pag. 473. edit. Venetæ. Horum Militum habitus sic
describitur in Manuali placitatorum in Parlamento 22. April. ann. 1371 : L'Habit du
dit Chevalier (de S. Jaques) est un long mantel à noiaux de pers double camelin, et un
chaperon doublé tout d'un camelin et noiaux sous la gorge, et en son mantel a une espée
de drap rouge, pour enseigne de la religion, et dessus avoit une courte houppelande,
d'une serge ou catres pers, et une cote de camelin blanc, unes chausses d'un tanné, et
solers à la pelume. Istius Ordinis regulam Hispanice edidit cum Glossis Magister
Ysla ejusdem Ordinis, typis Plantinianis ann. 1598. De hoc ordine vide, quæ collegerunt,
qui de Ordinibus Militaribus scripsere, Franciscus Menenius pag. 94. Andreas Favinus pag.
1168. et Beloyus cap. 17.