statualis
stătŭālis, is, m. [statua], = STATVARIVS,
- a sculptor, Inscr. Murat. 937, 1.
stătŭālis, is, m. (statua), statuaire : CIL 6, 3476*.
Statua taciturnior. Liber
de Disciplina Scholarium, falso Boetio adscriptus cap. 6 : Cum autem magistrantis
dilectio ætate infrigidatos, Statualesque planeticos Scholastici introitus habuerit
participes, si correctionis lima apud eos uti nequiverit senio confectis arridendum est,
Statualibus ingemiscendum, planeticisque favoris simulacro est congaudendum.statuamseu altitudinem alicujus effictus est. Mirac. S. Simonis Eremit. August. tom. 2. April. pag. 828 :
Et
transfigerent arcam prædictam cum uno Statuali cereo. Ibid. pag. 831 :
Ipsa duceret eum ad arcam dicti Beati, et dictam arcam transfigeret uno Statuario
cereo. Vide Statuarium 4.