statunculum
stătuncŭlum, i, n. dim. [statua],
- a little statue, statuette, Petr. 50, 6.
statunculum, ī, n. (Demin, v. statua, s. Donat. 376, 9 K.), die kleine Statue, Petron. 50, 6. Ps. Cypr. de aleat. 7. p. 100, 3 H.
cum ‥ catholicae fidei cultores ‥ ad turificandum ~is [gl.: i. imaginibus ] ethnicorum cogerentur
relictis deorum ~is [gl.: i. statuis vel imaginibus ]
stătuncŭlum, (16) ī, n. (dimin. de statua ), statuette, figurine : Petr. 50, 6 ; Donat. Gramm. 376, 9.
Et venientes satellites ad eum cum Statunculo Jovis, dixerunt :.... Vel
sacrifica Jovi, aut capitalem sententiam excipies. Acta S. Sebastiani cap. 18.
num. 65 : Nisi quis Statunculis positis in eo loco..... thuris exhibuisset
incensum. Cap. 20 : Compellitur Martis Statunculo, quod iste stabat,
thuris guttas incendere. Utuntur præterea Tertullianus, Cyprianus, seu Auctor de
Aleatoribus, Vita sancti Alexandri Mart. n. 2. Gerobus Reichersperg. in Syntag. de Henric.
IV. cap. 9. Fragment. Petronii pag. 33. etc.Et Statuunculam Jovis
intuens dixit, Destruat te virtus Dei nostri.