cellenarius
Peztom. 1. Anecdot. part. 3. col. 70 :
Decem Cellenarii : ex his quatuor dant cervisiæ situlas
xx. Duo dant xxx. denarios, et alii duo xxx.
denarios ; duo sine censu. Cellenarii iidem videntur qui Casariiseu Coloni, ac fortasse sic dicti a
cella, casa, tugurium, qua notione vocabulo
cellæusus est Horatius.
Cellenarius, Kellnari, Gloss. Lat. Germ. in Histor. Frising. tom. 2. part. 1. præf. pag. 14. Apud Graff. Thesaur. Ling. Franc. tom. 4. col. 390. est
Cellerarius. Iidem sunt qui
Cellerariiapud Ekkehardum Junior. cap. 4. et in Capitul. de Villis cap. 10. et 58. Cellis præpositi. In Polypt. Irminon. Br. 13. sect. 102.
Hilduinus, Cellarius, solvit indicem 1.Br. 9.
Adraboldus, servus et Celerarius tenet dimidium mansum
servilem. Br. 19. sect. 4. Alberius Cellerarius et colonus tenet mansum
ingenuilem.